Thursday, April 12, 2018


Το άγιο παλούκωμα αρνιών στο Πάσχα Ιερόν.
Ωδή α΄: «Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν Λαοί. Πάσχα Κυρίου!». Πάσχα βεβαίως ως εθνική εορτή του μύθου (σύμφωνα με τη δήλωση του αρχαιολόγου Ζάχι Χαβάς) «απελευθέρωσης» των Εβραίων από τη δουλεία του δυνάστη Φαραώ της Αιγύπτου. Ασφαλώς αν είχαν σταυρώσει τον Ιησού άλλη εποχή του χρόνου, δεν θα ξέραμε καν την λέξη Πάσχα (פסח –pesakh = πέρασμα). Κι αν ο Ιησούς ζούσε σε άλλο μέρος, το Ισραήλ δεν θα είχε σχεδόν καμμία από την δύναμη που έχει σήμερα στον κόσμο. Έτσι λοιπόν βρήκαμε ξανά την πρόφαση να νηστέψουμε (απ' όλα;) πενθήσουμε, συμπάσχομε με τον Ιησού στο Δράμα Του, δείχνοντας πόσο ενάρετοι Χριστιανοί είμαστε, και τώρα ήρθε η ώρα να ανταμειφθούμε με τη βάρβαρη γενοκτονία των αμνοεριφίων. Παρότι που για όλα τα ζώα ισχύει ο κανόνας πως τα τρώμε όταν είναι ώριμα, όχι σε μικρή ηλικία, εντούτοις στη γιορτή της πλημμύρας της Θείας Αγάπης (Πάσχα πανσεβάσμιον, - Ήχος πλ.α΄, Στιχ.δ΄-) καὶ ἐν αγαλλιάσει ψυχῆς διαπράττωμε το βάρβαρο και εγκληματικό έθιμο σφάζοντας και σουβλίζοντας τα άκακα αρνάκια γάλακτος (βρέφη αθωότητος). Αυτή την ημέρα, που με την «Ωδή ζ΄» εορτάζουμε τη νέκρωση του θανάτου, τη συντριβή του Άδη, την αρχή μιας άλλης ζωής αιώνιας (εκτός στους αμνούς του Θεού), όλοι λησμονούμε την ορθόδοξη καταβολή της Ωδής ε΄ «Ας σηκωθούμε στα βαθιά χαράματα και αντί για μύρα, ύμνο ας προσφέρουμε στον Κύριο και θα δούμε τον Ήλιο της δικαιοσύνης να φέρει σ’ όλους μας ζωή (φυσικά και στα αθώα αρνάκια)». Και ευθέως μετά τη θετική απάντησή μας στη θεία έκκληση «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός Αγάπης», που πρέπει να την προσφέρουμε (τουλάχιστον το Πάσχα)  σε όλον τον ζωϊκόν κόσμο  του Θεού χωρίς καμία απολύτως διάκριση φυλής, χρώματος, θρησκείας, γλώσσας ή κοινωνικής θέσης, τρέχουμε πριν ακόμα τελειώσει το ευαγγελικό μύνημα της θείας Αναστάσεως των ψυχών μας, στο τραπέζι της κουζίνας. Όπου με εωσφορική αδιαντροπιά καταβροχθίζουμε, σαν αγροίκοι μη λαμπριάτικης μύησης, τα σπλάχνα (μαγερίτσα) του ολοκαυτώματος των αμνών του Κυρίου. Αυτή την απογυμνωμένη (απο την κατάνυξη του Πάσχα) διάθεσή μας, που μας κατατάσσει σε μέλη πρωτόγονης αφρικανικής φυλής, την συνεχίζουμε όλη την Κυριακή της πασχαλινής Αγάπης περιφερόμενοι με πιρούνα και μάχαιρα (μάχαιραν έδωσες μάχαιραν λάβεις -Ματθ. 26, 52-) γύρωθεν της βάρβαρης σούβλας (= ανασκολοπισμού = οθωμανικής μεθόδου εκτέλεσης του Αθανάσιου Διάκου) για να απολαύσουμε το θέαμα της θανάσιμης θυσίας των αρνιών στα αναμένα κάρβουνα. Και όχι να αφουκραστούμε τον θρύνο του αμνού την ώρα που του μαθαίνουμε στροφλιές στο γύρο του θανάτου της σούβλας επάνω στη πασχαλινή θράκα του Πάσχα Ιερού και Πάσχα το τας πύλας ημιν του παραδείσου ανοίξαν. Ναι επάνω στο βωμό του Πάσχα του τερπνού, όπου απολούνται οι αμαρτωλοί (τα αρνιά γάλακτος) από προσώπου Θεού και οι δίκαιοι (χριστιανοί) ευφρανθήτωσαν (πεντηκοσταριον στιχ. γ΄). Εδώ είναι που το σαιξπηρικό δίλημμα «Να ζει το αρνί ή να μη ζει;» πλανάται  πάνω απο το ελληνικό πασχαλινό τραπέζι της Θείας Αγάπης. «Αγάπη θέλω και όχι θυσίες, γνώση του Θεού και όχι ολοκαυτώματα (Π.Δ. Ωσηέ κεφ 6,6)» είπεν ο Χριστός. Είναι ορθόν λοιπόν ότι ως πρώτον στάδιο στις μεταρρυθμήσεις σχετικές με το Ορθόδοξον Πάσχα των Ελλήνων να αφαιρεθεί το εβραϊκό-θρησκευτικό-τυπολατρικό στοιχείο του «Θύσατε ἀμνὸν ἄρσεν, ἐνιαύσιον ὀπτὰ πυρὶ· Πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ τούτον (Εξ. 12,5)» που αφορα την «έξοδο» των Εβραίων. Κάτι που δεν εχει σχέση με τον ελληνικό μας πολιτισμό, άλλωστε η ίδια η Παλαιά Διαθήκη απαγορεύει να γιορτάζει άλλος λαός το δικό τους Πάσχα. Ένα Πάσχα προς τιμήν της Αγάπης του Θεού, ο οποίος δέχεται να τον τιμούν με τόσο πόνο αθώων και άκακων πλασμάτων του. Μια γιορτή της Ανάστασης, στις ανθρώπινες ψυχές, του Θεού που ανέχεται γδαρμένα ζώα να κρέμονται σε θέα αποκρουστική από το τσιγκέλι του χασάπη, αφού το καθένα τους έχει βιώσει προηγουμένως τη βασανιστική αναμονή σαν τον αιχμάλωτο που εκτίθεται σε πλειστηριασμό στο σκλαβοπάζαρο ή τον ετοιμοθάνατο που περιμένει το δήμιο. Τι θεός είναι αυτός που δεν νιώθει την αγωνία των αρνιών και τα θέλει σφαγμένα στην ποδιά του, μέσα από μια μαρτυρική διαδικασία του πύρινου παλουκώματος, που θα αυξήσει τον πόνο τους. Σεβόμαστε το Πάσχα των Εβραίων, το πέρασμα από την Αίγυπτο και την δουλεία, προς την ελευθερία. Αλλά σήμερα ο Εβραίος=עברי= Ιβρεϊ= περάτης (Γέν. 14,13), βάσει το ιστορικό υλικό που μας δίνει η Πεντάτευχος, έχει αφομοιωθεί με τους «Αιγυπτίους» (Γέν. 43, 31), κι όλοι εμείς οι άλλοι λαοί είμαστε οι δούλοι του «Ἰησοῦ του Ναζωραῖου του βασιλέως τῶν Ἰουδαίων (Ιωαν 19:19)» Γιαυτό πρέπει κάποτε και εμείς οι Έλληνες να κάνουμε «Ελληνικό Πάσχα». Δεν θέλουμε αρνί, ας είναι μόνο άζυμο ψωμί και πικρά λάχανα. Αρκεί να γιορτάζουμε κάθε Λαμπρή την άνοιξη, τη χαρά, την αγάπη, τον έρωτα. Δηλαδή τα Αδώνια των προγόνων μας της Αρχαιότητος, που απο τον 7ον αιώνα π.Χ. εορταζόταν κατά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία. Καιρός πια να επελευθερώσουμε τον εαυτό μας απο την ορθόδοξη «θρησκευτικότητα», που ο χριστιανισμός την θεωρεί διαβατήριο για τη «βασιλεία των ουρανών». Σαν να πρόκειται για κάτι το έμφυτο, το φυσικό και αυτονόητο και όχι σαν να μας επιβάλλεται σκόπιμα, μεθοδικά, οργανωμένα και βίαια ερήμην μας και μάλιστα σε ηλικία που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε, από τους θεσμούς και τους μηχανισμούς της κυρίαρχης θρησκευτικής τάξης των πραγμάτων. Γιαυτό ακόμα και τα παιδιά του σχολείου που τα σέρνουν, δάσκαλοι και γονείς, στους βαρετούς εκκλησιασμούς, στα κατηχητικά, στους προσκόπους και στα μοναστήρια, δεν εκφράζουν κανένα ενδιαφέρον για μεταφυσικούς μύθους και συνεπώς καμιά θρησκευτικότητα, αλλά μια γνήσια περιέργεια που επιζητεί να γίνει γνώση μέσα από πραγματικές εμπειρίες και λογικές απαντήσεις, που να ανταποκρίνονται στο επίπεδο των προβληματισμών και των αναγκών τους. Αν πραγματικά ο ορθόδοξος θεός είναι «αγάπη», όπως τόσο υποκριτικά και μηχανικά χιλιοαναμασούν οι ρασοφόροι στο παθητικό τους ακροαήριο, τότε έχουν ευτελίσει τη λέξη. Αφού, αν με τη λέξη «Θεός» εννοεί κανείς το σύνολο των φυσικών νόμων που διέπουν το Σύμπαν, τότε, ολοφάνερα, υπάρχει τέτοιος Θεός. Αυτός όμως ο θεός δεν ικανοποιεί συναισθηματικές ανάγκες και συνεπώς δεν έχει και πολύ νόημα να προσευχηθεί κανείς στο νόμο της βαρύτητας. Η μόνη πίστη που χρειάζεται ο άνθρωπος είναι η πίστη στον Άνθρωπο. Καρβας.

Tuesday, April 3, 2018

 
Το χριστιανικό «παράδοξο»: Μία χριστιανοσύνη με δύο Πάσχα = Αναστάσεις Χριστου!!!

Πάσχα, ως προερχόμενο από το ελληνικό ρήμα πάσχω, στερείται σοβαρότητας. Η λέξη Πάσχα είναι εξελληνισμός του εβραϊκού ρήματος  pāsah (πασάχ). Που σημαίνει περνώ από πάνω = προσπερνώ και αναφέρεται στο πέρασμα τού Αγγέλου, που θανάτωσε τα πρωτότοκα παιδιά των Αιγυπτίων. Προσπερνώντας φυσικά τα σπίτια των Εβραίων τα οποία είχαν βαφεί με το αίμα του αρνιού που εσφάξανε οι Εβραίοι και αποτελεί βασικό στοιχείο του εβραϊκού πασχαλινού τραπεζιού. «Θύσατε ἀμνὸν ἄρσεν, ἐνιαύσιον ὀπτὰ πυρὶ· Πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ τούτον (Εξ. 12,5)». Ο λεγόμενος Μυστικός Δείπνος ήταν το πασχαλινό τραπέζι για τον εορτασμό του εβραϊκού Πάσχα από τον Ιησού και τους μαθητές του. Βάσει του Ευαγγελίου του Λουκά (22,8) ο Ιησούς απέστειλε τον Πέτρο και τον Ιωάννη λέγοντας: «Πηγαίνετε να ετοιμάσετε να φάμε (και οχι να προδοθεί ο Χριστος) για το Πάσχα». Το οποιον το γιόρταζαν οι Εβραίοι πάντα στην πρώτη πανσέληνο μετά της 1ης  του  Νισάν, που ήταν η Εαρινή Ισημερία. Οπότε ο Ιησούς αναστήθηκε την πρώτη ημέρα μετά το Εβραϊκό Πάσχα. Έτσι ο γιορτασμός του χριστιανικού Πάσχα ήταν ακίνητη γιορτη και κοινός με το εβραϊκό Πεσάχ, εως τον 4ο αιώνα μ.Χ. Άρα η ονομασία τής χριστιανικής γιορτής και η σύνδεσή της με την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία δεικνύει την εβραϊκή (όχι ελληνική) προέλευση και σημασία του Πάσχα. Όμως οι Χριστιανοί και Εβραίοι διαχωρίστηκαν απόλυτα, σε σχέση με τη γιορτή του Πάσχα, μετά την Α' Οικουμενική Σύνοδ, που έγινε στην Νίκαια της Βιθυνίας. Η Α' Οικουμενική Σύνοδος, που συνεκλήθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο το 325 μ.Χ., αποφάσισε ότι το Πάσχα θα πρέπει να εορτάζεται την πρώτη Κυριακή, μετά την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης και αν η πανσέληνος συμβεί Κυριακή, τότε να εορτάζεται την αμέσως επόμενη Κυριακή. Κατ' αυτό τον τρόπο, το χριστιανικό Πάσχα δεν θα συνέπιπτε ποτέ με το εβραϊκό, αφού ο εορτασμός του χριστιανικού Πάσχα συνδέθηκε επίσημα με ένα αστρονομικό φαινόμενο, την εαρινή ισημερία και την πρώτη πανσέληνο της άνοιξης (τη λεγόμενη «Πασχαλινή πανσέληνο»). Το ημερολόγιο που ίσχυε την εποχή της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ήταν το Ιουλιανό που είχε θεσπίσει ο Ιούλιος Καίσαρας το 45 π.Χ., με τη βοήθεια του αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη. Όμως, το Ιουλιανό Ημερολόγιο είχε μια μικρή απόκλιση, καθώς η διάρκεια του ηλιακού έτους στην πραγματικότητα είναι 365,242199 ημέρες. Ανά τετραετία το μικρό αυτό σφάλμα φθάνει περίπου τα 45 λεπτά, ενώ κάθε 129 χρόνια φθάνει την μία ημέρα, με αποτέλεσμα η εαρινή ισημερία την εποχή του Χριστού που συνέβη στις 23 Μαρτίου, είχε φτάσει, το 1582 μ.Χ., να συμβαίνει στις 11 Μαρτίου. Έτσι το Πάσχα του Χριστού από ακίνητη εκκλησιαστική εορτή, που ήταν, έγινε κινητή και κουνιστή σαν μπαλαρίνα. Εκείνο το έτος, ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ' ανέθεσε στους αστρονόμους Χριστόφορο Κλάβιους και Λουίτζι Λίλιο να προωθήσουν μία ημερολογιακή μεταρρύθμιση. Όπου η 5η Οκτωβρίου 1582 μετονομάστηκε 15η Οκτωβρίου, προκειμένου να διορθωθεί το λάθος των δέκα ημερών, που είχαν συσσωρευθεί τους προηγούμενους 11 αιώνες, έτσι ώστε η εαρινή ισημερία να επιστρέψει στην 21η Μαρτίου, όπως είχε συμβεί κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Το Νέο ή Γρηγοριανό Ημερολόγιο υιοθετήθηκε από τα καθολικά κράτη της Ευρώπης μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Η Ορθόδοξες Εκκλησίες αντέδρασαν  στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο, κυρίως από μίσος στον πάπα, με συνέπεια το Ιουλιανό Ημερολόγιο να παραμείνει σε ισχύ σε όλα τα Ορθόδοξα κράτη. Παρότι για τον άναρχο, αιώνιο και ατελεύτητο Θεό ημέρες, μήνες και έτη δεν υπάρχουν. Χίλια έτη για τον Θεό είναι σαν την χθεσινή ημέρα που πέρασε. (Ψαλμ. 89, 4). Εντούτοις έχει δημιουργηθεί σχίσμα στην Εκκλησία για ενα αστρονομικό θέμα που είναι απλό, ασήμαντο και αδιάφορο θρησκευτικώς, αφου στην πραγματικότητα δεν έχουμε δύο ημερολόγια. Απλά αφήσαμε το εσφαλμένο Ιουλιανό, που επιβραδύνει την αρχή του έτους με ρυθμό 1 ημερα σε 128 χρόνια. Και ακολουθήσαμε το διορθωμένο Γρηγοριανό που ειναι τελειότερο, αφού επιβραδύνει την αρχή του έτους με ρυθμό 1 ημέρα σε 3.320 χρόνια. Με βασιλικό διάταγμα η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1923, ονομάζοντας τη 16η Φεβρουαρίου, 1η Μαρτίου. Έτσι, η εθνική εορτή τής 25ης Mαρτίου 1923 εορτάστηκε ξεχωριστά από τον Eυαγγελισμό της Θεοτόκου. Τότε έγινε σαφές ότι η συνύπαρξη δύο ημερολογίων προκάλεσε πόλεμο μεταξύ Πολιτεάς και Οροδοξιας. Η τότε Κρατική εξουσία του Παγκάλου προσπάθησε να επιβάλλει σε όλο τον Ελληνικό χώρο το Νέο ημερολόγιο, με αποτέλεσμα να βαθύνει ο διχασμός καί μάλιστα ανεπανόρθωτα. Κάτω από αυτήν την πίεση η Εκκλησία της Ελλάδος δέχτηκε στις 10 Μαρτίου 1924 (23 Μαρτίου με το Γρηγοριανό) την προσαρμογή του εορτολογίου της με το Γρηγοριανό (νεο ημερολόγιο), αλλά χωρίς μετακίνηση του Πάσχα και των κινητών εορτών που εξακολουθούν να εξαρτώνται από το παλαιό ημερολόγιο. Έτσι για τον καθορισμό του ορθόδοξου Πάσχα η εαρινή ισημερία υπολογίζεται με βάση το παλαιό ημερολόγιο, οπότε οι παλαιοημερολογίτες και οι νεοημερολογίτες γιορτάζουν το Πάσχα την ίδια μέρα. Αντίθετα, οι ρωμαιοκαθολικοί και οι προτεστάντες καθορίζουν την εαρινή ισημερία με βάση το νέο ημερολόγιο και γι' αυτό γιορτάζουν συνήθως το Πάσχα μια βδομάδα νωρίτερα από τους Ορθόδοξους. Παρακολουθώντας κανείς όλη αυτή τήν αναστάτωση πού προέκυψε από μία αστρονομική βελτίωση  έρχεται σέ εύλογη απορία γιά το αν η αλλαγή αυτή αξίζει μία δηλητηρίαση καί αιρετικοποίηση της χριστιανικής πίστης με ακύρωση της σωτηρίας των ψυχών των πιστών της. Ας ελπίσουμε, προσευχόμενοι πάντα στόν Χριστό, νά υπάρξει ταπείνωση, μετάνοια, καί συνδιαλλαγή, αμφοτέρων τών πλευρών ( Καθολική και Ορθόδοξη Εκκλησια). Καί ας έλθουμε σε συνδιαλλαγή,  πρίν φθάσουν ξανά τά  μεγάλα δεινά της Ιεράς Εξέτασης και των Σταυροφοριών, που θα μας αλωνίσουν όλους, καί  θα συνταράξουν την ανθρωπότητα ξανά.   Καρβας.

 

Sunday, February 25, 2018


Πρόταση για σύνθημα της Παρέλασης του 2018 στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης.

    Αξιότιμη πρόεδρε της Παρελάσεως Ομοσπονδίας Νέας Υόρκης και προσφιλής κυρία Νάνσυ Παπαϊωάννου υποκλινόμενος ο ελάχιστος εγώ Βασίλης βαπτισθείς εν τω Χριστώ και Καρβέλης γνωστός εν τω Λαώ, υποβάλλω ευλαβώς τα σέβη μου και εύχομαι η Θεία Χάρις να διαφυλάττει πάντας υμάς υγιείς για μιά «Καλή Παρέλαση». Ως Hellene (και όχι Greek), που βρίσκεται πιστός στις επάλξεις των Πανομογενειακών αγώνων για το «αιέν αριστεύειν» στην Hellenic (και όχι Greek) Parade, η οποία μου μεταδίδει λογικούς συνειρμούς και μου διεγείρει συναισθήματα όπως το «Ελεύθειν έρα» = «Ελεύθερα» = «Πηγαίνω όπου αγαπώ» = «Ελευθερία», έχω να προτείνω βασικό σύνθημα της φετινής Παρέλασής μας το εξής. Την εναντίωση των ΗΠΑ στις βλέψεις του Στρατάρχη Τίτου για την στοιχείωση κληρονομιάς του την περιοχή της Σερβίας που πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καλείτο Vardar Banovina και την μετονόμασε αρχικώς σε «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» και στη συνέχεια σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ανήγγειλε, μάλιστα, δημοσίως (τον Δεκέμβριο 1944) ότι στόχος του (που διαρκώς καλλιεργούσε) ήταν να επανενώσει όλα τα τμήματα της Μακεδονίας που διασπάστηκαν το 1912 και 13 σε ένα χωριστό και διακριτό Κράτος στο οποίο θα υπαγόταν ως λαός το «Μακεδονικό Έθνος»!
Η Διοίκηση των ΗΠΑ έλαβε, τον Δεκέμβριο του 1944, δημοσίως θέση με τηλεγράφημα του State Department προς αμερικανικές Αρχές, με υπογραφή του τότε αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Stettinius, που έγραφε, μεταξύ άλλων, ότι: «Η Αμερικανική Κυβέρνηση θεωρεί ότι αναφορές του τύπου Μακεδονικό «Έθνος», Μακεδονική «Μητέρα Πατρίδα» ή Μακεδονική «Εθνική Συνείδηση» αποτελούν αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντικατοπτρίζει καμία πολιτική πραγματικότητα και βλέπει σε αυτές την αναγέννηση ενός πιθανού μανδύα που θα υποκρύπτει επιθετικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδας».
Δυστυχως στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, στις 3 Απριλίου 2008, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους (ο νεωτερος) περιφρόνησε τον ΟΗΕ και το State Department και αναγνώρισε τα Σκοπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Με ψευτιές έκλεψε τις ψήφους των Ελληνοαμερικανών. Και λίγες ώρες μετά την επανεκλογή του, αφού δεν είχε πλέον ανάγκη τις ψήφους της ομογένειας, μας έστειλε ως δώρο τη πισώπλατη μαχαιριά, την αιφνιδιαστική αναγνώριση των Σκοπίων σε «Μακεδονία». Γιαυτό στο συλλαλητήριο της 18ης Μαρτίου η Ομογένεια πρέπει να ενώσει τις φωνές της και να στείλει, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, το δικό της μήνυμα: «Μακεδόνια απο Σκόπια βγαίνει, Σκόπια στο ΝΑΤΟ μπαίνει». Αλλιώς θα επικρατήση το δικαίωμα της αρνησικυρίας της Ελλάδας και της ΕΕ, όπως εγινε και με την άρνηση του Σαρλ ντε Γκωλ να δεχθεί την είσοδο του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΟΚ ως «Μεγάλη Βρετανία», ώστε να μην είναι σε βάρος της ονομασίας της γαλλικής Βρετάνης εντός τής τότε ΕΟΚ. Πρέπει να καταλάβουν οι Σκοπιανοί και ο πρέσβης στα Σκόπια Χόιτ Μπράιαν Γι, που μιλά και καλά ελληνικά, ότι μερικά πράγματα στον ελληνικό εθνικό χαρακτήρα δεν αλλάζουν ποτέ. Και ποτέ δεν θα δεχτούμε οι Έλληνες να ξεπουλήσουμε την Ιστορία και το όνομα της Μακεδονίας - γιατί, αν το κάνουμε, δεν θα είμαστε πια Έλληνες.     To τηλεγράφημα του State Department στα Αγγλικά εχει ως εξής:
This Government considers talk of “Macedonian nation”, “Macedonia Fatherland”, or “Macedonian national consciousness” to be unjustified demagoguery representing no ethnic or political reality, and sees in its present revival a possible cloak for aggressive intentions against Greece.
     Με εκτιμηση,  ο Βασίλης Καρβέλης.
      Μέλος της Επιτροπής Παρελάσεως.

 

Wednesday, January 31, 2018


«ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ»: Μια γιορτή όνειδος για την Ελληνική Παιδεία μου.

           Ένα από τα πικρότερα αισθήματα που απόκτησα στη ζωή μου από την χριστιανοσύνη της ελληνικής Εκκλησίας, ώς τέκνον προερχόμενο από τους μακαρίους και ανδρείους του χρυσού γένους της ανθρωπότητας –τους  Σελλούς = Ελλούς = Έλληνες, είναι η αφή του συναισθήματος «ντροπή». Τι όνειδος και ασέβεια προς το φώς της αιώνιας πνευματικότητας της ανθρωπότητος, τα Ελλνικά Γράμματα, το θράσος και η αναίδεια του Αρχιτσοπάνου της  Ορθοδοξίας κ. Βαρθολομαίου, από τη μια μεριά να δηλώνει στην εφημερίδα το Βήμα ότι «Η Ορθόδοξος Εκκλησία κατά το ανθρώπινον και ιστορικόν στοιχείον οφείλει πολλά εις τον ελληνισμό, αλλά δεν ταυτίζεται προς αυτόν». Και από την άλλη να επίβάλλει στους Εβραιοχριστιανούς Έλληνες να δοξάζουν στις 30 του διπροσώπου (αλήθεια+ψεύδος) Θεού Ιανού (Ιανουαρίου), μέσα στο Ναό της αληθείας, τους τρεις Καππαδόκες (και όχι έλληνες) ως Φωστήρες της Ηλιότητας και επινοητάς του πρώτου στο κόσμο φωνιτικού αλφαβήτου που εδημιούργησε το 1.000 πΧ η των Αρχαίων Ελλήνων (Σελλών) πνευματική αφοσίωση προς την ζωήν και φύσην. Ειλικρινά ομολογώ πως ντρέπομαι να λέγομαι Έλληνας με τον εξευτελισμό που έχουν φέρει στην ελληνική οντότητα οι ρασοφόροι του ελληνικού κλήρου, όταν με τα άγια στόματά τους κηρύττουν, χωρίς καν να κοκκηνίζουν, πως ο δημιουργός και φορέας του υψηλού στοχασμού είναι οι τρεις θεολόγοι του 341μΧ, που τσακωνόνταν με το ποιός την εχει πιο μεγάλη την ...πνευματικότητα του Χριστού. Αφού γνωρίζουν ότι η ανωτέρα  γλωσσική μόρφωση των τριών Καππαδόκων της ρωμαϊκής Εκκλησίας οφείλεται στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου των με λέξεις της ελληνικής  αυτής Γραμματείας. Και σαν πατέρες της Εκκλησίας είχαν βαθειά γνώση της ελληνικής φιλοσοφίας και επιστράτευαν την αρχαία σκέψη μόνον για την καλύτερη θωράκιση της χριστιανικής ιδεολογίας και οχι δια την διάσωση των Ελληνικών Γραμμάτων, που πραπαγαντίζει η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησια. Είναι γεγονός απο τους ισχυρισμούς τους για τη Ελληνική Παιδεία ότι την δαιμονοποίησαν με βαρβαρική επιδρομή τους σε μεθόδους που μόνο ο Ναζισμός μεταχειρίστηκε. Ανθελληνική εντύπωση προκαλούν η δηλώσεις των με τις οποίες καυτηριάζουν τα Ελληνικα Γράμματα. Όπως το: «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. (Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8». Επίσης και του Γρηγορίου Νανζιαζηνού το: «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου Ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου Ελληνικά χέρια και ούτε Ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αυτιά και την γλώσσα μου». Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει στην ομιλία του εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν: «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα των ελληνικών σκέψεων θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας των Ελλήνων φιλοσόφων, όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματά τους βρίθουν από σκουλίκια... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους... Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους». Ο δε Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Οθωμανοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... αν με ρωτήσει κανείς τι είμαι απαντώ, Χριστιανός είμαι». Οι Τρεις τιμώμενοι «άγιοι»  αποκαλύπτονται μέσα από τα γραπτά τους, όχι μόνο δεν είχαν γνήσιο ενδιαφέρον για τη μελέτη της ελληνικής γραμματείας, αλλα και ως κήρυκες μίσους αυτής. Γιαυτο και κλείνουν   το 529 με πρόσταξιν του ορθοδόξου Αυτοκράτορα  Ιουστιανού της σχολές της Αθήνας. Αυτός ο χριστιανικός διωγμός του ελληνικού πνεύματος παρατηρήται και στην εγκύκλιο του Αρχιεπισκόπου κ. Τρακατέλη,  που εξαπέλυσε την 26/1/07 για την εορτή των Γραμμάτων. Αναφέρει ανάμεσα στ’ άλλα πως οι Τρείς Ιεράρχες δεν αποσκοπούσαν στην (ελληνική) αυτοπροβολή των, αλλά εργάσθηκαν για να προάγουν την ευαγγελλική και φιλανθρωπική αποστολή της Εκκλησίας. Επίσης γράφει ότι «η γνώση και εμπειρία του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι έκδηλη στα γραπτά των Τριών Ιεραρχών, βασιζόταν πρωτίστως στη διδασκαλία του Χριστού και της Αγίας Γραφής (και όχι στα Ελληνικά Γράμματα διευκρηνίζω εγώ)». Και συνεχίζει πως ο Μ. Βασίλειος παραθέτει εκτεταμένα αποσπάσματα από τα Ευαγγέλια και τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο, στην τελείωσή μας, του Αγίου Πνεύματος (και όχι του Ελληνικού Πνεύματος των Ελλήνων φιλοσόφων Λιβάνιο, Αμμώνιο, Σακκά και άλλων στους οποίους έτρεχαν οι Πατέρες της Ορθοδοξίας για να αποκτήσουν τη θεία γνωση της Ορθοδοξίας). Ποιό κάτω δε διαβάζεται πως «Ο Μ. Βασίλειος λέγει ότι όπως ακριβώς μια δέσμη ηλιακού φωτός φωτίζει λαμπερά και διάφανα σώματα και τα ίδια αυτά μεταβάλλονται σε απαστράπτοντα κέντρα... έτσι και οι ψυχές εντός των οποίων κατοικεί το Άγιο Πνεύμα (όχι τα έργα της ελληνικής γραμματείας  και κυρίως αυτά των Πυθαγορείων και Πλατωνικών)... γίνονται πνευματικές και ακτινοβολούν την χάρη των στους άλλους». Ουδεμία λοιπόν, γραπτή αναφορά στο φιρμάνι του καβαλάρη της ελληνικής μας  Αρχιεπισκοπής των ΗΠΑ για την προσφορά των τριών Ιεραρχών στα Γράμματα της ευαγγελικής γλώσσας του Χριστού. Αλλά συνεορτάζει με τα πρόβατά του  –Έλληνες-  διατυμπανίζοντας προφορικώς ότι η γιορτή των Ιεραρχών είναι αφιερωμένη στην ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας μας. Χλευάζοντας με τόση θρασύτητα την ελληνική ποίμνη του μας διαβεβαιώνει πως και αυτός είναι δυνάστης της ελληνικής διανόησης όπως και ο μακαρίτης Ιάκωβος. Ο οποίος μας διαβεβαιώνει το 1982 στο “Daily News” πως «σύντομα η ελληνική γλώσσα θα καταργηθεί απο τη Θεία Λειτουργία (βλέπε Πρακτορικά ΕΚ 3/1/82)». Το 1968 μας λέγει στο “Bulletin” το «Ελπίζω και εύχομαι εντός 10ετίας να υπάρχει μία μόνον Εκκλησία, η Αμερικανική Ορθόδοξος, με μιά μόνο γλώσσα την Αγγλικήν». Και στις 25/9/67 μας δηλώνει σε συνέντευξή του στο “NY Times” ότι: «Εκφραζόμεθα ευμενώς δια τον αφελληνισμό της Χριστιανοσύνης». Με Δεσποτάδες της αυτής νοοτροποίας και με αποφάσεις σαν της 20ης κληρικολαϊκής, δια της οποίας επιβάλλονται τα Αγγλικά στη Θεία Λειτουργία, είναι φυσικόν στις ΗΠΑ να ομιλούνται 104 γλώσες και μεταξύ αυτών που παρακμάζουν να πρωτεύει η ελληνική διαμαντόπετρα στης Γής το δακτυλίδι, που είναι η ψυχή της νόησης και λέγεται «Ελληνικά Γράμματα». Δυστυχώς, οι κληρικοί της Ομογένειάς μας στηρούνται τον μεγάλο άνδρα τού Φαναρίου, Μελίτων, πού θα τούς καλούσε να μην παίζουν στα ζάρια τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στην Ορθοδοξία κι Ομογένεια. Αφού η γήινη σύνθεση Θεού και ανθρώπου, ζωής και Φύσης, πολιτισμού και επιστήμης είναι τα ελληνικά μας Γράμματα. Ευχαριστώ για την προσοχή σας. Καρβας

Tuesday, January 23, 2018


               http://www.theinternationalchronicles.com/wp-content/themes/cubic/img/logo_tic.png                                                            The International Chronicles
Interactive Forum of poli 

China Is About to Castrate the US Dollar.

When China, Russia, and others trade oil for yuan, it’s a significant blow to the petrodollar. But if Saudi Arabia switched to yuan, it would take out the petrodollar… and cause an immediate financial panic in the US. By Nick Giambruno for International Man (January 2, 2018).

The prime directive of any organism—whether it’s an amoeba or a person or a corporation or a government—is to survive. That’s why the US government protects the petrodollar so zealously. It needs the system to survive. World leaders who have challenged the petrodollar recently have ended up dead…

why Everyone Uses the US Dollar… for Now

In the 1970s, the US government struck a series of deals with Saudi Arabia, creating the petrodollar system. The US promised to coddle and protect the Saudi kingdom. And, in exchange, Saudi Arabia would use its dominant position in OPEC to ensure that all oil transactions happened in US dollars.Until recently, virtually anyone who wanted to import oil from any country needed US dollars to pay for it. The dollar is just a middleman here. But countries and businesses use it in countless transactions amounting to trillions of dollars that have nothing to do with US products or services. Plus, if foreign countries are already using dollars for oil, it’s just easier to use the dollar for other international trade. That’s why, in addition to oil sales, the US dollar is used for about 80% of all international transactions. Take Saddam Hussein and Muammar Gaddafi, for example. Each led a large oil-producing country—Iraq and Libya, respectively. And both tried to sell their oil for something other than US dollars, before US military interventions led to their deaths. In October 2000, Saddam had started to sell Iraqi oil for euros only. Iraq said it would no longer accept dollars for oil because it did not want to deal “in the currency of the enemy.” A little over two years later, the US invaded. Immediately after Baghdad fell to US forces, all Iraqi oil sales were switched back to dollars. Thanks to WikiLeaks’ release of Hillary Clinton’s emails, we know that protecting the petrodollar—not humanitarian concerns—was a primary reason for overthrowing Libya’s Gaddafi. According to her leaked emails, the US (and France) feared that Gaddafi would use Libya’s vast gold reserves to back a pan-African currency. This gold-backed currency would have been used to buy and sell oil in global markets. Also, it would have likely displaced a version of the French franc that’s used in Central and Western Africa. The US and France backed a rebellion, both militarily and financially, that overthrew Gaddafi in 2011. After Gaddafi’s death, plans for the gold-backed currency—along with Libya’s 4.6 million ounces of gold—vanished. Of course there were other reasons the US toppled Saddam and Gaddafi. But protecting the petrodollar was a serious consideration, at the very least.

Putin Is a Tougher Adversary

The dollar’s special status gives Uncle Sam tremendous leverage. So it’s no surprise that Russia wants to undermine the petrodollar system. Russian President Vladimir Putin summed it up this way: «Russia shares the BRICS countries’ concerns over the unfairness of the global financial and economic architecture, which does not give due regard to the growing weight of the emerging economies. We are ready to work together with our partners to promote international financial regulation reforms and to overcome the excessive domination of the limited number of reserve currencies». Essentially, Putin is saying they all want to ditch the dollar.That’s largely because the US uses the dollar as a political weapon. For example, the US tried to sanction Russia for its actions in Crimea and Ukraine. These sanctions made it harder for Russia to access the US dollar–based financial system. So of course Russia is going to push for an alternative. Shortly after the sanctions, Russia struck a massive deal to sell oil and gas to China for yuan. The deal totally bypassed the US financial system… and any sanctions.

China’s Permanent Bypass Around the US Dollar

Russia is the world’s largest energy producer. China is the world’s largest energy importer. Normally, they would trade with each other exclusively in US dollars. But, as I’ve told you in recent weeks, China is now introducing a more permanent way around that.I call it China’s “Golden Alternative” to the petrodollar. It’s a streamlined way for Russia and everyone else to sell oil to China for yuan—or effectively gold.

China’s «Golden Alternative» to the Petrodollar

China is launching a practical and attractive alternative to the petrodollar system. It will allow anyone in the world to trade oil for gold. It will also totally bypass the US dollar. Here’s how it will work The Shanghai International Energy Exchange (INE) is introducing a crude oil futures contract denominated in Chinese yuan. It will allow oil producers to sell their oil for yuan. Of course, China knows most oil producers don’t want a large reserve of yuan. So producers will be able to efficiently convert it into physical gold through gold exchanges in Shanghai and Hong Kong. Bottom line, two of the biggest players in the global energy market are totally bypassing the petrodollar system. Informed observers say Russia is already converting a large portion of its yuan earnings to gold. Of course, other countries are interested in sidestepping the US financial system and US sanctions, too. China’s Golden Alternative will give anyone the option to do just that.   This will make the US dollar a much less effective political weapon.

Other countries on Washington’s naughty list are enthusiastically signing up. Iran, another major oil producer, is accepting yuan as payment. So is Venezuela, which has the world’s largest oil reserves. I think others will soon follow. From the perspective of an oil producer, it’s a no-brainer. With China’s Golden Alternative, an oil producer can participate in the world’s largest market and try to capture more market share. It can also easily convert and repatriate its proceeds into gold, an international form of money with no political risk. But this doesn’t apply to one critical holdout… Saudi Arabia.

Twisting the Saudis’ Arm

Saudi Arabia is the world’s largest oil exporter. A lot of that oil goes to China, the world’s largest importer. Beijing still reluctantly pays for Saudi crude in US dollars. The Saudis won’t have it any other way, at least for now. This bothers China. It can only import Saudi crude by obtaining and then using US dollars. And that, of course, means it has to stay in Washington’s good graces. Trump’s Treasury secretary really drove this point home recently. He threatened to kick China out of the US dollar system if it didn’t crack down on North Korea. China would rather not depend on an adversary like this. This is one of the main reasons it’s launching the Golden Alternative. Saudi Arabia, however, refuses to participate. It won’t sell its oil in anything but US dollars because that would break its longstanding petrodollar agreement with the US. When China, Russia, and others trade oil for yuan, it’s a significant blow to the petrodollar. But if Saudi Arabia switched to yuan, it would take out the petrodollar… and cause an immediate financial panic in the US.

The truth is selling oil for yuan would cost Saudi Arabia a whole lot.

It would immediately lose American diplomatic and military protection. Then the media and think tanks would quickly start pounding the table for the US military to force democracy on Riyadh. Last year Trump said, «If Saudi Arabia was without the cloak of American protection, I don’t think it would be around». He’s absolutely correct. Of course, the Saudis know all of this. So they’ve been on a short leash… until recently. In a surprise move, Saudi King Salman recently became the first sitting Saudi monarch to ever visit Russia. Until recently, the visit would have been unthinkable. Saudi Arabia has been one of the US’ closest allies since the petrodollar system started in the 1970s. Meanwhile, Russia and Saudi Arabia have been enemies for decades. Most recently, the Saudis and Russians have been on opposite sides of the Syrian Civil War. That’s why King Salman’s historic visit to Moscow is so remarkable. The Saudis are clearly hedging their bets against the US and the petrodollar system.

Saudi Arabia is now drifting closer to Russia.

The Saudis have committed to invest up to $10 billion in various Russian sectors. But, even more significantly, they’ve agreed to buy the S-400 missile system, Russia’s top line air defense system, as part of a $3 billion weapons purchase. This deal signals a geopolitical earthquake. The Saudis have never bought Russian military equipment before. Ever since the birth of the petrodollar, the Saudis have depended on American military protection. After all, it’s what they get in return for pricing their oil in dollars. The S-400 system deal suggests the Saudis are hedging their bets. First, they’re not buying an American system. Second, they’re buying a Russian system that’s capable of deterring an American attack. Saudi Arabia is making significant moves to give itself alternatives to American protection.

At the same time, China is cutting back on Saudi crude.

A few years ago, Saudi oil made up over 25% of Chinese oil imports. They were Beijing’s No. 1 supplier. Today, the Saudis’ market share has dropped below 15%. In other words, the Saudis are losing massive market share and getting pushed out of the biggest oil market in the world. This is mainly because they refuse to sell oil to China in yuan. China has made itself clear. It’s willing to expand business with anyone who will accept yuan as payment. Today, Russia has overtaken Saudi Arabia as China’s top supplier. Its share of the lucrative Chinese market has grown from 5% to over 15%. Russia’s enthusiastic acceptance of yuan as payment is the main reason for this shift. In the meantime, Angola, an African oil producer, has also come on board. The country now accepts yuan as payment for its oil exports to China. It even made the Chinese yuan its second legal currency in 2015. Chinese imports from Angola have shot up since. It’s now China’s No. 2 supplier, after Russia.

None of this bodes well for the petrodollar system.

The Saudis have two choices… rip up the petrodollar or get shut out of the world’s most lucrative oil market. One way or another—and probably soon—the Chinese will find a way to compel the Saudis to accept yuan. The sheer size of the Chinese market makes it impossible for Saudi Arabia to ignore China’s demands indefinitely.

What to Watch For…

China might not convince the Saudis to ditch the petrodollar system tomorrow. But it’s making significant progress.

A few months ago, Saudi Arabia announced it was willing to issue Panda bonds to finance its government spending deficit. (Panda bonds are yuan-denominated bonds from non-Chinese issuers that are sold in China.) This is remarkable. The Saudis’ currency is pegged to the US dollar. Up until this point, they’ve exclusively used US dollars for all of their major financial initiatives. Issuing debt in yuan—instead of US dollars—is a significant move. It means Saudi Arabia is drifting closer to China. Also, the Saudis recently inaugurated the massive Yasref refinery in the Saudi city of Yanbu. The refinery is an $8.5 billion joint venture between Saudi Aramco and China’s Sinopec. These are noticeable steps. But the Saudis still haven’t given China what it really wants—oil for yuan. However, it could happen soon…

The Largest IPO in History

In the coming months, the Saudis plan to float a 5% stake in Saudi Aramco, the state oil company. Saudi Aramco is the most valuable company in the world. It will likely be the biggest equity offering ever. It could triple, or even quadruple, Alibaba’s current record initial public offering (IPO) of $25 billion. The IPO’s success will depend on Saudi Arabia recruiting big cornerstone investors. But so far, Western investors haven’t shown a lot of enthusiasm.

For China, however, it could be the perfect opportunity to buy political influence in Saudi Arabia.

If China bought a large stake in the Aramco IPO, it would help cement its relationship with Saudi Arabia. It would also put more distance between the Saudis and the Americans. And critically, it would give the Chinese more leverage to compel the Saudis to accept yuan for oil. China is in the process of negotiating not just a 5% stake, but potentially a larger one. Bottom line…the Saudis haven’t made a clean break with the US yet. However, they are drifting toward China financially and Russia militarily.

The Saudis are clearly setting up the option to dump the petrodollar.

If the Saudis sell oil to China in yuan, it would kill the petrodollar overnight. However, short of that, things still look very dire for the petrodollar. The petrodollar system is facing serious erosion, thanks in large part to China’s Golden Alternative. That’s already baked into the cake. And with that, severe inflation in the US is a certainty.

Friday, December 22, 2017


 

 

 

Πρότασις προς τον Πρόεδρο Ομοσπονδία Νέας Υόρκης,

                                          Κύριον Πέτρον  Γαλάτουλαν.

Θ έ μ α:

Πρότασις Τελετάρχη για την Παρέλαση του 2018.

 
Αξιότιμε πρόεδρε Ομοσπονδίας και αγαπητέ αδελφέ εν τω Χριστώ υμών κ. Πέτρε,
  Εύχοντας  «Καλή Παρέλαση» σας καλησπερίζω εγώ ο εν την Εκκλησία Βασίλης και ο εν τη Πολιτεία Καρβέλης. Νιώθοντας το τεράστιο βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί στους ώμους μου για τον ευγενή χρή της Ομογένειας προς το μέλλον της φιλοξενίας του Ελληνισμού μου στην 5ην Λεωφόρο, προτείνω με σωφροσύνη για Τηλετάρχη στην φετινή Παρέλασή μας την Πρώτη Κυρία και σύζυγο του νυν προέδρου των ΗΠΑ, κυρία Μελάνια Τραμπ. Ως ελάχιστο τίμημα προς την εκτίμηση της μεγαλοψυχίας των κατοίκων του Μανχάταν, για το δοξασμένο ελληνικό ιδεώδες της Ιεράς Ελευθερίας του ’21. Που την γνωρίζουμε «από την κόψη του σπαθιού την τρομερή» και είναι «από τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά». Διαλέγοντας λοιπόν, ως Grand Marshal της Παρέλασής μας την κάτοικο του New York City την κυρία Melania Trump, διδάσκετε στη Νεολέα της Ομογένειας πως να ευγνωμονούν τους φιλόξενους ανθρώπους της πρωτεύουσας του Κόσμου, αύριο. Όταν θα κουβαλάνε τα παιδιά τους από τα 4ρα σημεία της Αμερικής στη 5η Λεωφόρο της Οικουμένης και δίδοντάς των στο χέρι την γαλανόλευκη θα τα προστάζουν να παρελάσουν με υπερηφάνεια «ΕΛΛΗΝΙΚΗ» και να βροντοφωνούν το: «Ζήτω η Ελλάς».

 

                                                                                            Μετά  υπολήψεως 
                                                                                                    Βασίλης  Καρβέλης   

Tuesday, December 19, 2017


Χριστούγεννα: η Άγια  αλχημεια στα Ηλιούγεννα.

Ένα από τα πικρότερα αισθήματα που απόκτησα στη ζωή μου από την Ορθοδοξία της ελληνικής μας Εκκλησίας, ώς γενιά του χρυσού γένους της ανθρωπότητας -των Σελλών- και τέκνον του Έρωτα και της Αφροδίτης προερχόμενο από τους μακαρίους και ανδρείους της Οικουμένης «τους Έλληνες», είναι η αφή του συναισθήματος «ντροπή». Τι κρίμα να μη μπορώ στις 25 Decimus (10ου) να γράψω την αλήθεια για αυτή την Άγια Μέρα της Οικουμένης. Τρέμει το χέρι μου και αχνοσβύνει ο νούς μου ακούγοντας τους  μαυροφόρους υπηρέτες του μαραγκού Θεού και τσοπάνη της Βιβλικής Χριστιανοσύνης  να ψιττακίζουν, μέσα στους ιερούς Ναούς της ανθρώπινης Λατρείας, το Ορθόδοξον Ψέμα: «Χριστός γενάται σήμερον εν τη Βηθλεέμ». Αν και «Οι διάκονοι ωσαύτως πρέπει να είναι σεμνοί, ουχί δίγλωσοι (Τιμοθ. Α γ΄8), «επειδή σεις (οι ιερείς) δεν είσθε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας, το οποίον λαλεί εν υμίν (Ματθ. Ι-20), εντούτοις οι πνευματικοί μου Πατέρες έχουν βουτήξει τα πάντα στην απατηλότητα και θολώσανε τα νερά της μεγάλης Δεκεμβριανής Γιορτής και μαζί της και τα δικά μου μυαλά. Που ούτε 100 Ηρακλήδες δεν μπορούν να τα καθαρίσουν από των κόπρων του Αυγέα τους. Χάνοντας έτσι την πνευματική μου διαύγεια δεν μπορώ να αντικρίσω τον λόγον του Θεού και να κατανοήσω τη γνώση της αληθείας γιαυτά που γινόντωσαν, πριν τον χριστιανισμό, στην 25η Δεκεμβρίου για τη τριέσπερο γέννηση του Φωτός του Ήλιου. Ώστε να αποφύγω την απώλεια ψυχής στη τρελλή κούρσα της κοινωνικής αλλοφροσύνης, αναζητώντας στα δώρα των χριστογενιάτικων δένδρων  την αλήθεια της ευτυχίας. Αφού η γνώση του φωτός της αλήθειας, νικόντας το ψεύδος και την υποκρισία των νυν αποστόλων του Ναζωραίου, θα με ανυψώσει από το τέλμα του σκότους της αμάθειας της  Ορθόδοξης Κατήχησής των, και θα διανοηθώ ότι η αγαλλίαση ψυχής δεν αποκτιέται στις εκπτώσεις των εορτών (holydays), ούτε στη χρήση πλαστικού χρήματος (credit cards). Η ανθρώπινη ψυχή εφραίνεται μόνον λατρεύοντας την γέννηση του Φωτός, που διαλύει το σκοτάδι της πλύσης εγκεφάλου των σχολικών βιβλίων περί Ορθοδοξίας. Δηλαδή προσκυνόντας την αληθηνή Θεότητα της Υφηλίου, από την οποίαν εξαρτώνται τα πάντα επάνω στη γή. Τον πραγματικό λύχνο της ψυχης, που φωτίζει το μονοπάτι της επίγειας ζωής της. Την αστέρευτη πηγή του Φωτός. Τον γονιό ημών και της ολοκλήρου Φύσης. Τη φλογερή ακτινοβολία χαράς. Το λαμπρότερο Αστέρι του κόσμου. Τον Ηλιάτορα του Ελύτη. Τον ουράνιον Βασιλιά μας Ήλιο. Ο οποίος μετά το Βόρειο (θερινό)  «Ηλιοτρόπιο» συνεχίζει την μεταβολή του προς Νότον πάνω στην ουράνια σφαίρα όπως αυτός φαίνεται από τη Γη. Αυτή η κάθοδός του επεκτείνεται για 6 μήνες μέχρις ότου φτάσει, στις 22 Δεκεμβρίου, στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται Νότιο  «Ηλιοτρόπιο (χειμερινό)». Κατά την διάρκεια αυτής της οπτικής πλάνης (αφού ο Ήλιος είνα ακίνητος και η γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της και γύρω από τον Ήλιο σε ελλειπτική τροχιά) οι μέρες μικραίνουν και γίνονται πιο κρύες και από την πλευρά του βόρειου ημισφαιρίου ο Ηλιος δίνει την εντύπωση  ότι είναι αδύναμος και μικρότερος. Αυτός ο φαινομενικός αφανισμός  του Ήλιου, καθώς πλησιάζει στο χειμερινό ηλιοστάσιο, συμβόλιζε για τους Αρχαίους την πορεία του προς τον θάνατόν του. Όμως, πριν το τετέλεσται της αφάνειάς του ο Ήλιος σταματά να κινείται Νότια, τουλάχιστον ορατά, για 3 μέρες (22, 23, 24 Δεκεμβρίου), βρισκόμενος φυσικά  σε γειτνίαση με το αστρικό σύμπλεγμα του Σταυρού του Νότου ή αλλιώς σύμπλεγμα *Crux*. Δηλαδή σε αυτές τις τρεις (03) εσπέρες ο Ήλιος έχει απολέσει την ζωντάνια του (πέθανε) στο Σταυρό (όπως ο Χριστός). Τις ημέρες αυτές, που ξεκινούσαν με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του χρόνου) οι αρχαίοι Έλληνες εορτάζαν  με χορούς, συμπόσια, ανταλλαγή δώρων το Τριέσπερον και η γιορτή αυτή κορυφωνόταν με την αναγέννηση του Φωτοδότη Ηλίου, τα Ηλιούγεννα, τη νύκτα της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου. Όπου στην ανατολή της 25ης Δεκεμβρίου ο Ήλιος  αναζωογονείται, απο την κατάσταση λήθης που είχει περιέλθει, ως «θείον βρέφος» Διόνυσος, αφού « Ένας είναι ο Ζεύς, ένας ο Άδης, ένας ο Ήλιος, ένας ο Διόνυσος» μας λέγει σαφώς ο Ορφεύς (Μακροβίου Satur 7, 18).  Έτσι ο γιος του Δία και της Σεμέλης, ως «σωτήρ» Διόνυσος αρχίζει με ζωντάνια τη νικηφόρα πορεία της νίκης του με το σκοταδι, κατα μία μοίρα, προς Βορρά, που φέρνει την εποχή της αναγέννησης για την Φύση, την Άνοιξη (τον έφορο κάθε ζωής παντός επιπέδου και παντός έμβιου και μη όντος). Επίσης στις 25 Δεκεμβρίου εδοξάζανε τη «Φωτογέννηση (Ηλιούγεννα)» εκτός απο τους Έλληνες και οι Αιγύπτιοι τον Οσίρι και οι Πέρσες τον Μίθρα. Με την επικράτηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Αυτοκράτωρ Αυριλιανός το 274, ένα χρόνο πριν τον δολοφονήσουν, θέλησε να ενώσει όλους τους λαούς με μία κεντρική διοίκηση και μία θρησκεία, καθορίζοντας την 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα της Γέννησης του Ανίκητου Ήλιου  δηλαδή του ήλιου που δεν θα νικηθεί ποτέ από τα σύννεφα ή από το βαρύ χειμώνα (Dies Natalis Solis Invicti). Η οποία ήταν μια λατρεία που ένωνε το ελληνικό «Τριέσπερο του Διονύσου» και την περσική τριήμερη εορτή «Γέννηση του Μίθρα». Έτσι, οι διονυσιακές τελετές παρέμειναν ζωντανές, προσαρμοσμένες βέβαια, στα σχήματα του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Σ’ όλες αυτές τις εορτές ήταν έντονο το στοιχείο της διασκέδασης και των ξέφρενων πανηγυρισμών. Οι πατέρες της Εκκλησίας του Χριστού από πολύ νωρίς είδαν ότι οι λατρείες του Ηλίου κατα την «Γέννηση του Μίθρα» την απειλούσαν και έπρεπε να καταπολεμηθούν άμεσα. Με το Διάταγμα των Μεδιολάνων (το Φεβρουάριο του 313 μ.Χ.), το οποίο συνδέεται περισσότερο με το ζήτημα του εκχριστιανισμού της αυτοκρατορίας,  ο Χριστιανισμός νομιμοποιήται ως «επιτρεπομένη θρησκεία». Οπότε οι Άγιες Ρόμπες του Εβραίου Ιησού, βρισκόμενοι για πρώτη φορά υπό την προστασία του Αυτοκράτορος, επιχείρησαν να ξεριζώσουν από την ψυχή των ανθρώπων τα «Ηλούγεννα της 25ης  Δεκεμβρίου» ως αντίθετα προς το χριστιανικό πνεύμα. Γι αυτό το σύνολο των εκκλησιαστικών συγγραφέων μιλούν με σκληρά λόγια εναντίον της λατρείας του Ήλίου. Το πρώτο επίσημο κείμενο που αναγγέλλει την κατάργηση της λατρείας του Ανίκητου Ήλιου (Μίθρα) είναι το Ρωμαϊκό «Καλεντάρι των Φιλοκαλίων» του 354 μ.Χ. γραμμένο στη Λατινική Γλώσσα που διορθώνει τη φράση «Ημέρα γέννησης του Ανίκητου Ήλιου (Ηλιούγεννα)» με τη φράση «Ο γεννηθείς Χριστός εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας (Ανθρωπούγεννα)». Έτσι η 25 Δεκεμβρίου απο Ηλιούγεννα μετατρέπεται σε Χριστούγεννα στο ημερολόγιο της Ρώμης. Ο δε Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ με διάταγμα το 392 επιβάλει τον Χριστιανισμό ως κρατική θρησκεία της Αυτοκρατορίας του, άσχετα που η Ιερά Βίβλος του Χριστού απέρριπτε τον εορτασμό των γενεθλίων καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια. Συγχρόνως εφαρμόζοντας της Αγίας Γραφής την προσταγή μίσους «Καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων... (Ζαχαριας θ΄ 13-15) εξαπέλυσε ανελέητες και πολυπληθείς σφαγές και αμέτρητους διωγμούς κατά την πλειοψηφία των υπηκόων της αυτοκρατορίας, τους  Έλληνες Εθνικούς. Διότι συνέχιζαν να λατρεύουν την Ευλογία στον άνθρωπο που αξιώθηκε, προτού παιθάνει, να ζήσει ξανά το μυστήριο της θείας σάρκωσης, το κομμάτι του Θεού που έχει ο κάθε άνθρωπος μέσα του, που βυθίζει περισσότερο τη καρδιά του στον Παράδεισό με το πραγματικό όνομα «Ηλιούγεννα»  και όχι με το χριστιανικό ψευδώνομο «Χριστούγεννα». Λόγω της πληθώρας των γεγονότων και τον όγκο των διαθέσιμων στοιχείων περί της «επί Ελληνισμού θανατικής καταδίκης» θα μνημονεύσω το πρώτο «Άουσβιτς» της Xριστιανοσύνης τη Σκυθόπολις. Στο 11ο κεφάλαιο του 17ου τόμου του έργου του, ο ιστορικος  Αμμιανός Μαρκελλίνος αναφέρει ότι: «Εις την Σκυθόπολιν (Beth Sian) όπου είχε στηθή το χριστιανικό κρεουργίον, εκεί συνεδρίαζαν ευσεβείς χριστιανοί δικασταί αμιλλώμενοι τους πλοίονας ηλιολάτρας Έλληνες Εθνικούς να οπτήση επί σχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου, ή να κατακόψη μεληδόν». Σε αυτό και μονον το χριστιανικό «στρατόπεδο θανάτου» και με εντολή του Χριστού: «Όσο για τους εχθρούς μου, αυτούς που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους (όχι για ηλιακή θεότητα) φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου (Λουκάν ΙΘ΄ 27) πάρθηκαν οι ζωές των 20.000.000 Ελλήνων ως λάτραι των Ηλιογέννων. Διότι ασπάστηκαν του Ματθαίου τη συμβουλή «Εαν κάποιος σας πεί. Να αυτός είναι ο Χριστός, ή αυτός, να μη τον πιστέψετε. Γιατί θα υπάρξουν ψευτοχριστοί και ψευτοπροφήτες που θα σας δείξουν σημεία μεγάλα και τέρατα ώστε να κοροϊδέψουν, αν μπορέσουν, και εκείνους που καταλαβαίνουν (εδάφιον ΚΔ, 23-24).  Πόσο αληθές είναι η του Ροβέρτου κραυγή: «Η Εκκλησία με υποχρεώνει να ζώ στην αμαρτία» και ο εκ του στόματός μου Ευαγγελικός αλαλαγμός μου «Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι (παπάδες) υποκριταί, ότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και της παροψίδος, έσωθεν δε γέμουσιν εξ αρπαγής (της αλήθειας) και ακρασίας (του ψεύδος), Ματθ, κγ 25».    Καρβας.