Wednesday, January 31, 2018


«ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ»: Μια γιορτή όνειδος για την Ελληνική Παιδεία μου.

           Ένα από τα πικρότερα αισθήματα που απόκτησα στη ζωή μου από την χριστιανοσύνη της ελληνικής Εκκλησίας, ώς τέκνον προερχόμενο από τους μακαρίους και ανδρείους του χρυσού γένους της ανθρωπότητας –τους  Σελλούς = Ελλούς = Έλληνες, είναι η αφή του συναισθήματος «ντροπή». Τι όνειδος και ασέβεια προς το φώς της αιώνιας πνευματικότητας της ανθρωπότητος, τα Ελλνικά Γράμματα, το θράσος και η αναίδεια του Αρχιτσοπάνου της  Ορθοδοξίας κ. Βαρθολομαίου, από τη μια μεριά να δηλώνει στην εφημερίδα το Βήμα ότι «Η Ορθόδοξος Εκκλησία κατά το ανθρώπινον και ιστορικόν στοιχείον οφείλει πολλά εις τον ελληνισμό, αλλά δεν ταυτίζεται προς αυτόν». Και από την άλλη να επίβάλλει στους Εβραιοχριστιανούς Έλληνες να δοξάζουν στις 30 του διπροσώπου (αλήθεια+ψεύδος) Θεού Ιανού (Ιανουαρίου), μέσα στο Ναό της αληθείας, τους τρεις Καππαδόκες (και όχι έλληνες) ως Φωστήρες της Ηλιότητας και επινοητάς του πρώτου στο κόσμο φωνιτικού αλφαβήτου που εδημιούργησε το 1.000 πΧ η των Αρχαίων Ελλήνων (Σελλών) πνευματική αφοσίωση προς την ζωήν και φύσην. Ειλικρινά ομολογώ πως ντρέπομαι να λέγομαι Έλληνας με τον εξευτελισμό που έχουν φέρει στην ελληνική οντότητα οι ρασοφόροι του ελληνικού κλήρου, όταν με τα άγια στόματά τους κηρύττουν, χωρίς καν να κοκκηνίζουν, πως ο δημιουργός και φορέας του υψηλού στοχασμού είναι οι τρεις θεολόγοι του 341μΧ, που τσακωνόνταν με το ποιός την εχει πιο μεγάλη την ...πνευματικότητα του Χριστού. Αφού γνωρίζουν ότι η ανωτέρα  γλωσσική μόρφωση των τριών Καππαδόκων της ρωμαϊκής Εκκλησίας οφείλεται στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου των με λέξεις της ελληνικής  αυτής Γραμματείας. Και σαν πατέρες της Εκκλησίας είχαν βαθειά γνώση της ελληνικής φιλοσοφίας και επιστράτευαν την αρχαία σκέψη μόνον για την καλύτερη θωράκιση της χριστιανικής ιδεολογίας και οχι δια την διάσωση των Ελληνικών Γραμμάτων, που πραπαγαντίζει η Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησια. Είναι γεγονός απο τους ισχυρισμούς τους για τη Ελληνική Παιδεία ότι την δαιμονοποίησαν με βαρβαρική επιδρομή τους σε μεθόδους που μόνο ο Ναζισμός μεταχειρίστηκε. Ανθελληνική εντύπωση προκαλούν η δηλώσεις των με τις οποίες καυτηριάζουν τα Ελληνικα Γράμματα. Όπως το: «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν καταβροχθίζoντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ. (Βασίλειος Καισαρείας, εις Προφήτην Ησαϊα 9.230.8». Επίσης και του Γρηγορίου Νανζιαζηνού το: «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου Ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου Ελληνικά χέρια και ούτε Ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αυτιά και την γλώσσα μου». Και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει στην ομιλία του εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν: «Αν κοιτάξεις στα ενδότερα των ελληνικών σκέψεων θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας των Ελλήνων φιλοσόφων, όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματά τους βρίθουν από σκουλίκια... Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους... Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους». Ο δε Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Οθωμανοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... αν με ρωτήσει κανείς τι είμαι απαντώ, Χριστιανός είμαι». Οι Τρεις τιμώμενοι «άγιοι»  αποκαλύπτονται μέσα από τα γραπτά τους, όχι μόνο δεν είχαν γνήσιο ενδιαφέρον για τη μελέτη της ελληνικής γραμματείας, αλλα και ως κήρυκες μίσους αυτής. Γιαυτο και κλείνουν   το 529 με πρόσταξιν του ορθοδόξου Αυτοκράτορα  Ιουστιανού της σχολές της Αθήνας. Αυτός ο χριστιανικός διωγμός του ελληνικού πνεύματος παρατηρήται και στην εγκύκλιο του Αρχιεπισκόπου κ. Τρακατέλη,  που εξαπέλυσε την 26/1/07 για την εορτή των Γραμμάτων. Αναφέρει ανάμεσα στ’ άλλα πως οι Τρείς Ιεράρχες δεν αποσκοπούσαν στην (ελληνική) αυτοπροβολή των, αλλά εργάσθηκαν για να προάγουν την ευαγγελλική και φιλανθρωπική αποστολή της Εκκλησίας. Επίσης γράφει ότι «η γνώση και εμπειρία του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι έκδηλη στα γραπτά των Τριών Ιεραρχών, βασιζόταν πρωτίστως στη διδασκαλία του Χριστού και της Αγίας Γραφής (και όχι στα Ελληνικά Γράμματα διευκρηνίζω εγώ)». Και συνεχίζει πως ο Μ. Βασίλειος παραθέτει εκτεταμένα αποσπάσματα από τα Ευαγγέλια και τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο, στην τελείωσή μας, του Αγίου Πνεύματος (και όχι του Ελληνικού Πνεύματος των Ελλήνων φιλοσόφων Λιβάνιο, Αμμώνιο, Σακκά και άλλων στους οποίους έτρεχαν οι Πατέρες της Ορθοδοξίας για να αποκτήσουν τη θεία γνωση της Ορθοδοξίας). Ποιό κάτω δε διαβάζεται πως «Ο Μ. Βασίλειος λέγει ότι όπως ακριβώς μια δέσμη ηλιακού φωτός φωτίζει λαμπερά και διάφανα σώματα και τα ίδια αυτά μεταβάλλονται σε απαστράπτοντα κέντρα... έτσι και οι ψυχές εντός των οποίων κατοικεί το Άγιο Πνεύμα (όχι τα έργα της ελληνικής γραμματείας  και κυρίως αυτά των Πυθαγορείων και Πλατωνικών)... γίνονται πνευματικές και ακτινοβολούν την χάρη των στους άλλους». Ουδεμία λοιπόν, γραπτή αναφορά στο φιρμάνι του καβαλάρη της ελληνικής μας  Αρχιεπισκοπής των ΗΠΑ για την προσφορά των τριών Ιεραρχών στα Γράμματα της ευαγγελικής γλώσσας του Χριστού. Αλλά συνεορτάζει με τα πρόβατά του  –Έλληνες-  διατυμπανίζοντας προφορικώς ότι η γιορτή των Ιεραρχών είναι αφιερωμένη στην ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας μας. Χλευάζοντας με τόση θρασύτητα την ελληνική ποίμνη του μας διαβεβαιώνει πως και αυτός είναι δυνάστης της ελληνικής διανόησης όπως και ο μακαρίτης Ιάκωβος. Ο οποίος μας διαβεβαιώνει το 1982 στο “Daily News” πως «σύντομα η ελληνική γλώσσα θα καταργηθεί απο τη Θεία Λειτουργία (βλέπε Πρακτορικά ΕΚ 3/1/82)». Το 1968 μας λέγει στο “Bulletin” το «Ελπίζω και εύχομαι εντός 10ετίας να υπάρχει μία μόνον Εκκλησία, η Αμερικανική Ορθόδοξος, με μιά μόνο γλώσσα την Αγγλικήν». Και στις 25/9/67 μας δηλώνει σε συνέντευξή του στο “NY Times” ότι: «Εκφραζόμεθα ευμενώς δια τον αφελληνισμό της Χριστιανοσύνης». Με Δεσποτάδες της αυτής νοοτροποίας και με αποφάσεις σαν της 20ης κληρικολαϊκής, δια της οποίας επιβάλλονται τα Αγγλικά στη Θεία Λειτουργία, είναι φυσικόν στις ΗΠΑ να ομιλούνται 104 γλώσες και μεταξύ αυτών που παρακμάζουν να πρωτεύει η ελληνική διαμαντόπετρα στης Γής το δακτυλίδι, που είναι η ψυχή της νόησης και λέγεται «Ελληνικά Γράμματα». Δυστυχώς, οι κληρικοί της Ομογένειάς μας στηρούνται τον μεγάλο άνδρα τού Φαναρίου, Μελίτων, πού θα τούς καλούσε να μην παίζουν στα ζάρια τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στην Ορθοδοξία κι Ομογένεια. Αφού η γήινη σύνθεση Θεού και ανθρώπου, ζωής και Φύσης, πολιτισμού και επιστήμης είναι τα ελληνικά μας Γράμματα. Ευχαριστώ για την προσοχή σας. Καρβας

Tuesday, January 23, 2018


               http://www.theinternationalchronicles.com/wp-content/themes/cubic/img/logo_tic.png                                                            The International Chronicles
Interactive Forum of poli 

China Is About to Castrate the US Dollar.

When China, Russia, and others trade oil for yuan, it’s a significant blow to the petrodollar. But if Saudi Arabia switched to yuan, it would take out the petrodollar… and cause an immediate financial panic in the US. By Nick Giambruno for International Man (January 2, 2018).

The prime directive of any organism—whether it’s an amoeba or a person or a corporation or a government—is to survive. That’s why the US government protects the petrodollar so zealously. It needs the system to survive. World leaders who have challenged the petrodollar recently have ended up dead…

why Everyone Uses the US Dollar… for Now

In the 1970s, the US government struck a series of deals with Saudi Arabia, creating the petrodollar system. The US promised to coddle and protect the Saudi kingdom. And, in exchange, Saudi Arabia would use its dominant position in OPEC to ensure that all oil transactions happened in US dollars.Until recently, virtually anyone who wanted to import oil from any country needed US dollars to pay for it. The dollar is just a middleman here. But countries and businesses use it in countless transactions amounting to trillions of dollars that have nothing to do with US products or services. Plus, if foreign countries are already using dollars for oil, it’s just easier to use the dollar for other international trade. That’s why, in addition to oil sales, the US dollar is used for about 80% of all international transactions. Take Saddam Hussein and Muammar Gaddafi, for example. Each led a large oil-producing country—Iraq and Libya, respectively. And both tried to sell their oil for something other than US dollars, before US military interventions led to their deaths. In October 2000, Saddam had started to sell Iraqi oil for euros only. Iraq said it would no longer accept dollars for oil because it did not want to deal “in the currency of the enemy.” A little over two years later, the US invaded. Immediately after Baghdad fell to US forces, all Iraqi oil sales were switched back to dollars. Thanks to WikiLeaks’ release of Hillary Clinton’s emails, we know that protecting the petrodollar—not humanitarian concerns—was a primary reason for overthrowing Libya’s Gaddafi. According to her leaked emails, the US (and France) feared that Gaddafi would use Libya’s vast gold reserves to back a pan-African currency. This gold-backed currency would have been used to buy and sell oil in global markets. Also, it would have likely displaced a version of the French franc that’s used in Central and Western Africa. The US and France backed a rebellion, both militarily and financially, that overthrew Gaddafi in 2011. After Gaddafi’s death, plans for the gold-backed currency—along with Libya’s 4.6 million ounces of gold—vanished. Of course there were other reasons the US toppled Saddam and Gaddafi. But protecting the petrodollar was a serious consideration, at the very least.

Putin Is a Tougher Adversary

The dollar’s special status gives Uncle Sam tremendous leverage. So it’s no surprise that Russia wants to undermine the petrodollar system. Russian President Vladimir Putin summed it up this way: «Russia shares the BRICS countries’ concerns over the unfairness of the global financial and economic architecture, which does not give due regard to the growing weight of the emerging economies. We are ready to work together with our partners to promote international financial regulation reforms and to overcome the excessive domination of the limited number of reserve currencies». Essentially, Putin is saying they all want to ditch the dollar.That’s largely because the US uses the dollar as a political weapon. For example, the US tried to sanction Russia for its actions in Crimea and Ukraine. These sanctions made it harder for Russia to access the US dollar–based financial system. So of course Russia is going to push for an alternative. Shortly after the sanctions, Russia struck a massive deal to sell oil and gas to China for yuan. The deal totally bypassed the US financial system… and any sanctions.

China’s Permanent Bypass Around the US Dollar

Russia is the world’s largest energy producer. China is the world’s largest energy importer. Normally, they would trade with each other exclusively in US dollars. But, as I’ve told you in recent weeks, China is now introducing a more permanent way around that.I call it China’s “Golden Alternative” to the petrodollar. It’s a streamlined way for Russia and everyone else to sell oil to China for yuan—or effectively gold.

China’s «Golden Alternative» to the Petrodollar

China is launching a practical and attractive alternative to the petrodollar system. It will allow anyone in the world to trade oil for gold. It will also totally bypass the US dollar. Here’s how it will work The Shanghai International Energy Exchange (INE) is introducing a crude oil futures contract denominated in Chinese yuan. It will allow oil producers to sell their oil for yuan. Of course, China knows most oil producers don’t want a large reserve of yuan. So producers will be able to efficiently convert it into physical gold through gold exchanges in Shanghai and Hong Kong. Bottom line, two of the biggest players in the global energy market are totally bypassing the petrodollar system. Informed observers say Russia is already converting a large portion of its yuan earnings to gold. Of course, other countries are interested in sidestepping the US financial system and US sanctions, too. China’s Golden Alternative will give anyone the option to do just that.   This will make the US dollar a much less effective political weapon.

Other countries on Washington’s naughty list are enthusiastically signing up. Iran, another major oil producer, is accepting yuan as payment. So is Venezuela, which has the world’s largest oil reserves. I think others will soon follow. From the perspective of an oil producer, it’s a no-brainer. With China’s Golden Alternative, an oil producer can participate in the world’s largest market and try to capture more market share. It can also easily convert and repatriate its proceeds into gold, an international form of money with no political risk. But this doesn’t apply to one critical holdout… Saudi Arabia.

Twisting the Saudis’ Arm

Saudi Arabia is the world’s largest oil exporter. A lot of that oil goes to China, the world’s largest importer. Beijing still reluctantly pays for Saudi crude in US dollars. The Saudis won’t have it any other way, at least for now. This bothers China. It can only import Saudi crude by obtaining and then using US dollars. And that, of course, means it has to stay in Washington’s good graces. Trump’s Treasury secretary really drove this point home recently. He threatened to kick China out of the US dollar system if it didn’t crack down on North Korea. China would rather not depend on an adversary like this. This is one of the main reasons it’s launching the Golden Alternative. Saudi Arabia, however, refuses to participate. It won’t sell its oil in anything but US dollars because that would break its longstanding petrodollar agreement with the US. When China, Russia, and others trade oil for yuan, it’s a significant blow to the petrodollar. But if Saudi Arabia switched to yuan, it would take out the petrodollar… and cause an immediate financial panic in the US.

The truth is selling oil for yuan would cost Saudi Arabia a whole lot.

It would immediately lose American diplomatic and military protection. Then the media and think tanks would quickly start pounding the table for the US military to force democracy on Riyadh. Last year Trump said, «If Saudi Arabia was without the cloak of American protection, I don’t think it would be around». He’s absolutely correct. Of course, the Saudis know all of this. So they’ve been on a short leash… until recently. In a surprise move, Saudi King Salman recently became the first sitting Saudi monarch to ever visit Russia. Until recently, the visit would have been unthinkable. Saudi Arabia has been one of the US’ closest allies since the petrodollar system started in the 1970s. Meanwhile, Russia and Saudi Arabia have been enemies for decades. Most recently, the Saudis and Russians have been on opposite sides of the Syrian Civil War. That’s why King Salman’s historic visit to Moscow is so remarkable. The Saudis are clearly hedging their bets against the US and the petrodollar system.

Saudi Arabia is now drifting closer to Russia.

The Saudis have committed to invest up to $10 billion in various Russian sectors. But, even more significantly, they’ve agreed to buy the S-400 missile system, Russia’s top line air defense system, as part of a $3 billion weapons purchase. This deal signals a geopolitical earthquake. The Saudis have never bought Russian military equipment before. Ever since the birth of the petrodollar, the Saudis have depended on American military protection. After all, it’s what they get in return for pricing their oil in dollars. The S-400 system deal suggests the Saudis are hedging their bets. First, they’re not buying an American system. Second, they’re buying a Russian system that’s capable of deterring an American attack. Saudi Arabia is making significant moves to give itself alternatives to American protection.

At the same time, China is cutting back on Saudi crude.

A few years ago, Saudi oil made up over 25% of Chinese oil imports. They were Beijing’s No. 1 supplier. Today, the Saudis’ market share has dropped below 15%. In other words, the Saudis are losing massive market share and getting pushed out of the biggest oil market in the world. This is mainly because they refuse to sell oil to China in yuan. China has made itself clear. It’s willing to expand business with anyone who will accept yuan as payment. Today, Russia has overtaken Saudi Arabia as China’s top supplier. Its share of the lucrative Chinese market has grown from 5% to over 15%. Russia’s enthusiastic acceptance of yuan as payment is the main reason for this shift. In the meantime, Angola, an African oil producer, has also come on board. The country now accepts yuan as payment for its oil exports to China. It even made the Chinese yuan its second legal currency in 2015. Chinese imports from Angola have shot up since. It’s now China’s No. 2 supplier, after Russia.

None of this bodes well for the petrodollar system.

The Saudis have two choices… rip up the petrodollar or get shut out of the world’s most lucrative oil market. One way or another—and probably soon—the Chinese will find a way to compel the Saudis to accept yuan. The sheer size of the Chinese market makes it impossible for Saudi Arabia to ignore China’s demands indefinitely.

What to Watch For…

China might not convince the Saudis to ditch the petrodollar system tomorrow. But it’s making significant progress.

A few months ago, Saudi Arabia announced it was willing to issue Panda bonds to finance its government spending deficit. (Panda bonds are yuan-denominated bonds from non-Chinese issuers that are sold in China.) This is remarkable. The Saudis’ currency is pegged to the US dollar. Up until this point, they’ve exclusively used US dollars for all of their major financial initiatives. Issuing debt in yuan—instead of US dollars—is a significant move. It means Saudi Arabia is drifting closer to China. Also, the Saudis recently inaugurated the massive Yasref refinery in the Saudi city of Yanbu. The refinery is an $8.5 billion joint venture between Saudi Aramco and China’s Sinopec. These are noticeable steps. But the Saudis still haven’t given China what it really wants—oil for yuan. However, it could happen soon…

The Largest IPO in History

In the coming months, the Saudis plan to float a 5% stake in Saudi Aramco, the state oil company. Saudi Aramco is the most valuable company in the world. It will likely be the biggest equity offering ever. It could triple, or even quadruple, Alibaba’s current record initial public offering (IPO) of $25 billion. The IPO’s success will depend on Saudi Arabia recruiting big cornerstone investors. But so far, Western investors haven’t shown a lot of enthusiasm.

For China, however, it could be the perfect opportunity to buy political influence in Saudi Arabia.

If China bought a large stake in the Aramco IPO, it would help cement its relationship with Saudi Arabia. It would also put more distance between the Saudis and the Americans. And critically, it would give the Chinese more leverage to compel the Saudis to accept yuan for oil. China is in the process of negotiating not just a 5% stake, but potentially a larger one. Bottom line…the Saudis haven’t made a clean break with the US yet. However, they are drifting toward China financially and Russia militarily.

The Saudis are clearly setting up the option to dump the petrodollar.

If the Saudis sell oil to China in yuan, it would kill the petrodollar overnight. However, short of that, things still look very dire for the petrodollar. The petrodollar system is facing serious erosion, thanks in large part to China’s Golden Alternative. That’s already baked into the cake. And with that, severe inflation in the US is a certainty.

Friday, December 22, 2017


 

 

 

Πρότασις προς τον Πρόεδρο Ομοσπονδία Νέας Υόρκης,

                                          Κύριον Πέτρον  Γαλάτουλαν.

Θ έ μ α:

Πρότασις Τελετάρχη για την Παρέλαση του 2018.

 
Αξιότιμε πρόεδρε Ομοσπονδίας και αγαπητέ αδελφέ εν τω Χριστώ υμών κ. Πέτρε,
  Εύχοντας  «Καλή Παρέλαση» σας καλησπερίζω εγώ ο εν την Εκκλησία Βασίλης και ο εν τη Πολιτεία Καρβέλης. Νιώθοντας το τεράστιο βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί στους ώμους μου για τον ευγενή χρή της Ομογένειας προς το μέλλον της φιλοξενίας του Ελληνισμού μου στην 5ην Λεωφόρο, προτείνω με σωφροσύνη για Τηλετάρχη στην φετινή Παρέλασή μας την Πρώτη Κυρία και σύζυγο του νυν προέδρου των ΗΠΑ, κυρία Μελάνια Τραμπ. Ως ελάχιστο τίμημα προς την εκτίμηση της μεγαλοψυχίας των κατοίκων του Μανχάταν, για το δοξασμένο ελληνικό ιδεώδες της Ιεράς Ελευθερίας του ’21. Που την γνωρίζουμε «από την κόψη του σπαθιού την τρομερή» και είναι «από τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά». Διαλέγοντας λοιπόν, ως Grand Marshal της Παρέλασής μας την κάτοικο του New York City την κυρία Melania Trump, διδάσκετε στη Νεολέα της Ομογένειας πως να ευγνωμονούν τους φιλόξενους ανθρώπους της πρωτεύουσας του Κόσμου, αύριο. Όταν θα κουβαλάνε τα παιδιά τους από τα 4ρα σημεία της Αμερικής στη 5η Λεωφόρο της Οικουμένης και δίδοντάς των στο χέρι την γαλανόλευκη θα τα προστάζουν να παρελάσουν με υπερηφάνεια «ΕΛΛΗΝΙΚΗ» και να βροντοφωνούν το: «Ζήτω η Ελλάς».

 

                                                                                            Μετά  υπολήψεως 
                                                                                                    Βασίλης  Καρβέλης   

Tuesday, December 19, 2017


Χριστούγεννα: η Άγια  αλχημεια στα Ηλιούγεννα.

Ένα από τα πικρότερα αισθήματα που απόκτησα στη ζωή μου από την Ορθοδοξία της ελληνικής μας Εκκλησίας, ώς γενιά του χρυσού γένους της ανθρωπότητας -των Σελλών- και τέκνον του Έρωτα και της Αφροδίτης προερχόμενο από τους μακαρίους και ανδρείους της Οικουμένης «τους Έλληνες», είναι η αφή του συναισθήματος «ντροπή». Τι κρίμα να μη μπορώ στις 25 Decimus (10ου) να γράψω την αλήθεια για αυτή την Άγια Μέρα της Οικουμένης. Τρέμει το χέρι μου και αχνοσβύνει ο νούς μου ακούγοντας τους  μαυροφόρους υπηρέτες του μαραγκού Θεού και τσοπάνη της Βιβλικής Χριστιανοσύνης  να ψιττακίζουν, μέσα στους ιερούς Ναούς της ανθρώπινης Λατρείας, το Ορθόδοξον Ψέμα: «Χριστός γενάται σήμερον εν τη Βηθλεέμ». Αν και «Οι διάκονοι ωσαύτως πρέπει να είναι σεμνοί, ουχί δίγλωσοι (Τιμοθ. Α γ΄8), «επειδή σεις (οι ιερείς) δεν είσθε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του Πατρός σας, το οποίον λαλεί εν υμίν (Ματθ. Ι-20), εντούτοις οι πνευματικοί μου Πατέρες έχουν βουτήξει τα πάντα στην απατηλότητα και θολώσανε τα νερά της μεγάλης Δεκεμβριανής Γιορτής και μαζί της και τα δικά μου μυαλά. Που ούτε 100 Ηρακλήδες δεν μπορούν να τα καθαρίσουν από των κόπρων του Αυγέα τους. Χάνοντας έτσι την πνευματική μου διαύγεια δεν μπορώ να αντικρίσω τον λόγον του Θεού και να κατανοήσω τη γνώση της αληθείας γιαυτά που γινόντωσαν, πριν τον χριστιανισμό, στην 25η Δεκεμβρίου για τη τριέσπερο γέννηση του Φωτός του Ήλιου. Ώστε να αποφύγω την απώλεια ψυχής στη τρελλή κούρσα της κοινωνικής αλλοφροσύνης, αναζητώντας στα δώρα των χριστογενιάτικων δένδρων  την αλήθεια της ευτυχίας. Αφού η γνώση του φωτός της αλήθειας, νικόντας το ψεύδος και την υποκρισία των νυν αποστόλων του Ναζωραίου, θα με ανυψώσει από το τέλμα του σκότους της αμάθειας της  Ορθόδοξης Κατήχησής των, και θα διανοηθώ ότι η αγαλλίαση ψυχής δεν αποκτιέται στις εκπτώσεις των εορτών (holydays), ούτε στη χρήση πλαστικού χρήματος (credit cards). Η ανθρώπινη ψυχή εφραίνεται μόνον λατρεύοντας την γέννηση του Φωτός, που διαλύει το σκοτάδι της πλύσης εγκεφάλου των σχολικών βιβλίων περί Ορθοδοξίας. Δηλαδή προσκυνόντας την αληθηνή Θεότητα της Υφηλίου, από την οποίαν εξαρτώνται τα πάντα επάνω στη γή. Τον πραγματικό λύχνο της ψυχης, που φωτίζει το μονοπάτι της επίγειας ζωής της. Την αστέρευτη πηγή του Φωτός. Τον γονιό ημών και της ολοκλήρου Φύσης. Τη φλογερή ακτινοβολία χαράς. Το λαμπρότερο Αστέρι του κόσμου. Τον Ηλιάτορα του Ελύτη. Τον ουράνιον Βασιλιά μας Ήλιο. Ο οποίος μετά το Βόρειο (θερινό)  «Ηλιοτρόπιο» συνεχίζει την μεταβολή του προς Νότον πάνω στην ουράνια σφαίρα όπως αυτός φαίνεται από τη Γη. Αυτή η κάθοδός του επεκτείνεται για 6 μήνες μέχρις ότου φτάσει, στις 22 Δεκεμβρίου, στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται Νότιο  «Ηλιοτρόπιο (χειμερινό)». Κατά την διάρκεια αυτής της οπτικής πλάνης (αφού ο Ήλιος είνα ακίνητος και η γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της και γύρω από τον Ήλιο σε ελλειπτική τροχιά) οι μέρες μικραίνουν και γίνονται πιο κρύες και από την πλευρά του βόρειου ημισφαιρίου ο Ηλιος δίνει την εντύπωση  ότι είναι αδύναμος και μικρότερος. Αυτός ο φαινομενικός αφανισμός  του Ήλιου, καθώς πλησιάζει στο χειμερινό ηλιοστάσιο, συμβόλιζε για τους Αρχαίους την πορεία του προς τον θάνατόν του. Όμως, πριν το τετέλεσται της αφάνειάς του ο Ήλιος σταματά να κινείται Νότια, τουλάχιστον ορατά, για 3 μέρες (22, 23, 24 Δεκεμβρίου), βρισκόμενος φυσικά  σε γειτνίαση με το αστρικό σύμπλεγμα του Σταυρού του Νότου ή αλλιώς σύμπλεγμα *Crux*. Δηλαδή σε αυτές τις τρεις (03) εσπέρες ο Ήλιος έχει απολέσει την ζωντάνια του (πέθανε) στο Σταυρό (όπως ο Χριστός). Τις ημέρες αυτές, που ξεκινούσαν με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του χρόνου) οι αρχαίοι Έλληνες εορτάζαν  με χορούς, συμπόσια, ανταλλαγή δώρων το Τριέσπερον και η γιορτή αυτή κορυφωνόταν με την αναγέννηση του Φωτοδότη Ηλίου, τα Ηλιούγεννα, τη νύκτα της 24ης προς 25η Δεκεμβρίου. Όπου στην ανατολή της 25ης Δεκεμβρίου ο Ήλιος  αναζωογονείται, απο την κατάσταση λήθης που είχει περιέλθει, ως «θείον βρέφος» Διόνυσος, αφού « Ένας είναι ο Ζεύς, ένας ο Άδης, ένας ο Ήλιος, ένας ο Διόνυσος» μας λέγει σαφώς ο Ορφεύς (Μακροβίου Satur 7, 18).  Έτσι ο γιος του Δία και της Σεμέλης, ως «σωτήρ» Διόνυσος αρχίζει με ζωντάνια τη νικηφόρα πορεία της νίκης του με το σκοταδι, κατα μία μοίρα, προς Βορρά, που φέρνει την εποχή της αναγέννησης για την Φύση, την Άνοιξη (τον έφορο κάθε ζωής παντός επιπέδου και παντός έμβιου και μη όντος). Επίσης στις 25 Δεκεμβρίου εδοξάζανε τη «Φωτογέννηση (Ηλιούγεννα)» εκτός απο τους Έλληνες και οι Αιγύπτιοι τον Οσίρι και οι Πέρσες τον Μίθρα. Με την επικράτηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Αυτοκράτωρ Αυριλιανός το 274, ένα χρόνο πριν τον δολοφονήσουν, θέλησε να ενώσει όλους τους λαούς με μία κεντρική διοίκηση και μία θρησκεία, καθορίζοντας την 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα της Γέννησης του Ανίκητου Ήλιου  δηλαδή του ήλιου που δεν θα νικηθεί ποτέ από τα σύννεφα ή από το βαρύ χειμώνα (Dies Natalis Solis Invicti). Η οποία ήταν μια λατρεία που ένωνε το ελληνικό «Τριέσπερο του Διονύσου» και την περσική τριήμερη εορτή «Γέννηση του Μίθρα». Έτσι, οι διονυσιακές τελετές παρέμειναν ζωντανές, προσαρμοσμένες βέβαια, στα σχήματα του Ελληνορωμαϊκού κόσμου. Σ’ όλες αυτές τις εορτές ήταν έντονο το στοιχείο της διασκέδασης και των ξέφρενων πανηγυρισμών. Οι πατέρες της Εκκλησίας του Χριστού από πολύ νωρίς είδαν ότι οι λατρείες του Ηλίου κατα την «Γέννηση του Μίθρα» την απειλούσαν και έπρεπε να καταπολεμηθούν άμεσα. Με το Διάταγμα των Μεδιολάνων (το Φεβρουάριο του 313 μ.Χ.), το οποίο συνδέεται περισσότερο με το ζήτημα του εκχριστιανισμού της αυτοκρατορίας,  ο Χριστιανισμός νομιμοποιήται ως «επιτρεπομένη θρησκεία». Οπότε οι Άγιες Ρόμπες του Εβραίου Ιησού, βρισκόμενοι για πρώτη φορά υπό την προστασία του Αυτοκράτορος, επιχείρησαν να ξεριζώσουν από την ψυχή των ανθρώπων τα «Ηλούγεννα της 25ης  Δεκεμβρίου» ως αντίθετα προς το χριστιανικό πνεύμα. Γι αυτό το σύνολο των εκκλησιαστικών συγγραφέων μιλούν με σκληρά λόγια εναντίον της λατρείας του Ήλίου. Το πρώτο επίσημο κείμενο που αναγγέλλει την κατάργηση της λατρείας του Ανίκητου Ήλιου (Μίθρα) είναι το Ρωμαϊκό «Καλεντάρι των Φιλοκαλίων» του 354 μ.Χ. γραμμένο στη Λατινική Γλώσσα που διορθώνει τη φράση «Ημέρα γέννησης του Ανίκητου Ήλιου (Ηλιούγεννα)» με τη φράση «Ο γεννηθείς Χριστός εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας (Ανθρωπούγεννα)». Έτσι η 25 Δεκεμβρίου απο Ηλιούγεννα μετατρέπεται σε Χριστούγεννα στο ημερολόγιο της Ρώμης. Ο δε Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ με διάταγμα το 392 επιβάλει τον Χριστιανισμό ως κρατική θρησκεία της Αυτοκρατορίας του, άσχετα που η Ιερά Βίβλος του Χριστού απέρριπτε τον εορτασμό των γενεθλίων καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια. Συγχρόνως εφαρμόζοντας της Αγίας Γραφής την προσταγή μίσους «Καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων... (Ζαχαριας θ΄ 13-15) εξαπέλυσε ανελέητες και πολυπληθείς σφαγές και αμέτρητους διωγμούς κατά την πλειοψηφία των υπηκόων της αυτοκρατορίας, τους  Έλληνες Εθνικούς. Διότι συνέχιζαν να λατρεύουν την Ευλογία στον άνθρωπο που αξιώθηκε, προτού παιθάνει, να ζήσει ξανά το μυστήριο της θείας σάρκωσης, το κομμάτι του Θεού που έχει ο κάθε άνθρωπος μέσα του, που βυθίζει περισσότερο τη καρδιά του στον Παράδεισό με το πραγματικό όνομα «Ηλιούγεννα»  και όχι με το χριστιανικό ψευδώνομο «Χριστούγεννα». Λόγω της πληθώρας των γεγονότων και τον όγκο των διαθέσιμων στοιχείων περί της «επί Ελληνισμού θανατικής καταδίκης» θα μνημονεύσω το πρώτο «Άουσβιτς» της Xριστιανοσύνης τη Σκυθόπολις. Στο 11ο κεφάλαιο του 17ου τόμου του έργου του, ο ιστορικος  Αμμιανός Μαρκελλίνος αναφέρει ότι: «Εις την Σκυθόπολιν (Beth Sian) όπου είχε στηθή το χριστιανικό κρεουργίον, εκεί συνεδρίαζαν ευσεβείς χριστιανοί δικασταί αμιλλώμενοι τους πλοίονας ηλιολάτρας Έλληνες Εθνικούς να οπτήση επί σχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου, ή να κατακόψη μεληδόν». Σε αυτό και μονον το χριστιανικό «στρατόπεδο θανάτου» και με εντολή του Χριστού: «Όσο για τους εχθρούς μου, αυτούς που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους (όχι για ηλιακή θεότητα) φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου (Λουκάν ΙΘ΄ 27) πάρθηκαν οι ζωές των 20.000.000 Ελλήνων ως λάτραι των Ηλιογέννων. Διότι ασπάστηκαν του Ματθαίου τη συμβουλή «Εαν κάποιος σας πεί. Να αυτός είναι ο Χριστός, ή αυτός, να μη τον πιστέψετε. Γιατί θα υπάρξουν ψευτοχριστοί και ψευτοπροφήτες που θα σας δείξουν σημεία μεγάλα και τέρατα ώστε να κοροϊδέψουν, αν μπορέσουν, και εκείνους που καταλαβαίνουν (εδάφιον ΚΔ, 23-24).  Πόσο αληθές είναι η του Ροβέρτου κραυγή: «Η Εκκλησία με υποχρεώνει να ζώ στην αμαρτία» και ο εκ του στόματός μου Ευαγγελικός αλαλαγμός μου «Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι (παπάδες) υποκριταί, ότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και της παροψίδος, έσωθεν δε γέμουσιν εξ αρπαγής (της αλήθειας) και ακρασίας (του ψεύδος), Ματθ, κγ 25».    Καρβας.

 

Tuesday, November 28, 2017


           Όλεθρος οι ομοφυλόφιλοι και αρσενοκοίτες πολιτικοί Ηγέτες της Ελλάδος.
 
 
           Ομολογώ οτι και εγώ διακατέχομαι υπό την επήρειαν του ίδιου  συναισθήματος που κατακυριεύει τον αξιότιμο εκδότη του Greek News και αγαπητό αδελφό εν τω Χριστώ κύριο Απόστολο  και το αναφέρετε στις 23 Νοεμβρίου 2017 (10:12 π.μ.) στο Χρονολόγιο του ατομικού του Facebook. Όπως αυτός έτσι και εγώ «εχω αλλεργία με τα βραβεία... Ιδίως όταν τα προσφέρουν ξενοι για κάτι που έκανες ως πολιτικός στη χώρα σου, έχοντας το πιστόλι των δανειστών στον κρόταφο... Αυτή είναι η μεταμνημονιακη έννοια του πολιτικου θάρρους... Ή καλύτερα του πολιτικού θράσους να αποκαλείς την υποταγή πολιτικό θάρρος...». Βεβαίως οι φτωχομπινέδες προθυπουργοί της Ελλάδας μας είναι καλοί ανθύπατοι για τους ξένους. Χαρακτηριστικό είναι η «αποστολή Πόρτερ» που σηματοδοτεί την αμερικανική παρέμβαση στις ελληνικές υποθέσεις. Με την άφιξή της ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Μακ Βι, καλεί τον Τσαλδάρη και του δηλώνει ωμά και έξω από τα δόντια: «Η Ουάσιγκτον επιθυμεί ο κ. Πόρτερ να συνεργασθεί με μια πιο αντιπροσωπευτική κυβέρνηση. Καταλαβαίνω τη θέση σας, αλλά αν θέλετε να σας βοηθήσουμε να σέβεσθε ζητήματα που αφορούν την αμερικανική πολιτική ευθιξία, έναντι ζητημάτων, τα οποία επηρεάζουν την αμερικανική κοινή γνώμη». Έτσι οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας μας σπεύδουν να κάνουν λεπτομερειακές αναφορές, θαρρείς και ήσαν δεκανείς του αμερικανικού στρατού. Ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος στην εφημερίδα «Βήμα» (8-4-76) και στις συνέχειες με τον τίτλο «Από τον Τρούμαν στον Κίσινγκερ», γράφει χαρακτηριστικά : «Ο Πολ Πόρτερ αισθάνεται τέτοια αυτοπεποίθηση, που δεν διστάζει να βάζει τις φωνές σε υπουργούς και να φέρεται κατά σκαιότατο τρόπο σε ανώτερους κρατικούς λειτουργούς. Είναι μάλιστα κοινό μυστικό, ότι πάνω σ’ έναν καυγά με τον υπουργό Συντονισμού για θέματα φορολογίας, σήκωσε το χέρι και άστραψε ένα ηχηρό χαστούκι στο καλοξυρισμένο μάγουλο του υπουργού, που ταράχτηκε τόσο, που έβαλε τα κλάματα. Χωρίς άλλη λέξη, ο διοπτροφόρος Πόρτερ εγκατέλειψε το γραφείο και γύρισε στο ξενοδοχείο του (Υπουργός Συντονισμού την εποχή αυτή ήταν ο Στ. Στεφανόπουλος). Μετά λίγες μέρες ο Έλληνας υπουργός για να εξευμενίσει τον «προστάτη» του χάρισε στη σύζυγό του ένα διαμαντένιο περιδέραιο»!». Αυτοί θα είναι καλοί ανθύπατος για τους ξένους και θα πάρουν ακόμη πιο βαρυτιμα βραβεία πολιτικού θάρρους. Εγώ ομως λέω, αντι βραβευσεων που προκαλούν τη νοημοσύνη μας και διαστρέβλωσης των εννοιών της γλώσσας και της ιστορίας μας, ας βγαλουμε το σκασμό κι ας οργανωσουμε το πως θα αποκτήσουμε μιας διαφορετική επόμενη μερα ως χώρα...Εδώ και κάμποσα χρόνια, από τη δεκαετία του 1950, μια λαϊκή έκφραση έδινε τον καλύτερο ίσως ορισμό της σύγχρονης Ελλάδας: «Ένας πούστης, μια πουτάνα κι ένας Αμερικάνος κυβερνάνε την Ελλάδα (Κωστή Παπαϊωάννου "Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει0» Δυστυχώς δεν έχει αλλάξει τίποτα στην Ελλάδα και το ρητό εξακολουθεί να ισχύει!!! Διότι κάποιοι ξένοι των "Μεγάλων Δυνάμεων"  έκαναν κατάχρηση της λειτουργίας τής Δημοκρατίας και μπόρεσαν και επέβαλαν στην "κορυφή" της κοινωνικής ιεραρχίας πραγματικούς ανώμαλους ανθρώπους. Σε τέτοιες "άρρωστες" καταστάσεις έχουν εμπλακεί οι ηγεσίες μας και αυτές πρέπει να εξηγήσουμε, για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε και τη σημερινή μας κατάντια ως Κράτος. Δεν υπάρχει μυστήριο σε όλα αυτά που ζούμε σήμερα και είναι τραγικά. Η σημερινή κατάντια της Ελλάδας οφείλεται στο γεγονός ότι αφήσαμε τον "βόθρο" να κατακλύσει τις "δεξαμενές" πόσιμου ύδατος. Αφήσαμε τον "βόθρο" να ανέβει στην κοινωνική ιεραρχία και να μας κυβερνά. «Κλείνοντας» τα μάτια στην αθλιότητα, δεν την διώχναμε - όπως νομίζαμε - , αλλά την αφήναμε να επιβιώνει, να ισχυροποιείται και να μας «καταβάλει». Αν μπορούσαμε να κάνουμε ένα θαύμα και να αναστήσουμε έναν από τους μεγάλους πολιτικούς άνδρες τής αρχαίας Αθήνας, για να του ζητήσουμε να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τη σημερινή αθλιότητα, θα μας έλεγε ότι πέσαμε θύματα προδοσίας από την πλευρά των ηγετών μας. «Χαϊβάνια του βαρβαρικού "politically correct" ψάξτε τους προδότες ανάμεσα στους ανώμαλους που σας κυβερνάνε, γιατί αυτοί είναι οι διεφθαρμένοι που εκβιάζονται και προδίδουν τα ΠΑΝΤΑ. Ψάξτε λοιπόν να βρείτε τον προδότη εκεί όπου οι αρχαίοι έβαζαν «φίλτρα».  Δηλαδή εκεί όπου εμεις οι αρχαίοι είχαμε απαγορεύσεις, τις οποίες εσείς οι νεώτεροι - λόγω άγνοιας ή «πολιτισμού» - τις καταργήσατε. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν όλους τούς σεξουαλικά «μη φυσιολογικούς» ανθρώπους ακατάλληλους για δημόσια αξιώματα. Όχι για λόγους ρατσιστικούς. Όχι επειδή πίστευαν ότι δεν είχαν ικανότητες ή εξυπνάδα. Τους θεωρούσαν ακατάλληλους, γιατί γνώριζαν ότι τα πάθη τυφλώνουν τους ανθρώπους και όποιος έχει ακριβά πάθη είναι θέμα χρόνου να εκδηλώσει «τάση» προς τη διαφθορά. Θεωρούσαν δηλαδή δεδομένο ότι οι εξουσιαστές, οι οποίοι ήταν σεξουαλικά ανώμαλοι, θα  απλώνανε τα «χέρια» τους προς το «μέσο» που «δροσίζει» τα «βίτσια» τους και στην προκειμένη περίπτωση στο δημόσιο χρήμα. «Βίτσια» τζάμπα δεν υπάρχουν και ένας «άρρωστος» άνθρωπος για λίγα χρήματα προδίδει τον ίδιο του τον εαυτό για να «παίξουν» οι ανώμαλοι. Αυτό το απλό πράγμα «έλεγαν» με τους νόμους τους οι αρχαίοι Έλληνες και αυτό είναι που αγνοούμε εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, αλλά τα γνωρίζουν και τα γνώριζαν οι ξένοι ιμπεριαλιστές. Γι' αυτόν τον λόγο, επεμβαίνοντας στην πολιτική ζωή τής χώρας, «πριμοδοτούσαν» μόνιμα ανώμαλους. Τους συνέφερε να έχουν οι Έλληνες φτωχομπινέδες «Εθνάρχες». Η περίπτωση του "Εθνάρχη" Καραμανλή είναι ίσως η πιο αντιπροσωπευτική τής αθλιότητας και του παρασκηνίου, η οποία χαρακτηρίζει τη μεταπολεμική πολιτική ζωή τής χώρας. Το σύνολο της αθλιότητας, της φτώχειας και της δυστυχίας στην οποία έχει καθηλωθεί μεταπολεμικά η χώρα, οφείλεται σε αυτόν τον άθλιο. Ό,τι μας έχει «πληγώσει» και ό,τι μας έχει «αδικήσει» ως Έλληνες και ως πολίτες, φέρει την «υπογραφή» του. Εμφανίστηκε ως «περσόνα» στην προπολεμική Αθήνα και αναζητούσε βολέματα και πόστα, «πηδώντας» ανώμαλους πλούσιους μεγαλοαστούς. Στο Κιουπκιόι τον μετρούσαν για σκληρό άνδρα ...και στην Αθήνα ήταν ο «αγαπητικός» τού πλούσιου Ευταξία (βασικού χρηματοδότη της Ε.Ρ.Ε) και ποιος ξέρει πόσων άλλων πλούσιων μεγαλοαστών τής Πρωτεύουσας.
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης (1909-2000) στα ιστορικά του κείμενα γράφει: «... ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, χωρίς καμμία ιδιαιτέραν μόρφωσιν, οφείλει την ανάδειξίν του κατά πρώτον λόγον εις τον Λάμπρον Ευταξίαν, ο οποίος μου εξεμυστηρεύθη όλα τα απόρρητα της ζωής του. Θα αναφέρω ενδεικτικώς ότι όταν ο Κων. Τσαλδάρης επρότεινεν εις  τον Λάμπρον Ευταξίαν Υπουργείον, ορθώς, αφού προήρχετο από μεγάλη εκλογική περιφέρεια και μεγάλην οικογένειαν, εκείνος παρεκάλεσε τον Τσαλδάρην αντ' αυτού να κάμη Υπουργόν τον Κων. Καραμανλήν. Ο Ντίνος Τσαλδάρης του απήντησε απορών: «Δεν γνωρίζω να προτείνεται εις κάποιον ένα Υπουργείον και αυτός να το αρνείται υπέρ άλλου». Όπως μου διηγείται ο Ευταξίας, απήντησε εις τον Τσαλδάρην ότι «αυτός ο Άνθρωπος, δηλαδή ο Καραμανλής, έχει την φλόγα μέσα του και το πάθος του σε γοητεύει και σε φανατίζει. Πρέπει να τον βοηθήσουμε να πάει μπροστά».
Άλλος συνήγορος του Καραμανλή υπήρξε η Βασίλισσα Φρειδερίκη. Η οποία στα παιδικά της χρόνια είχε ενταχθεί στη Χιτλερική Νεολαία και το 1950 έφτασε στο σημείο να προτείνει στον στρατηγο των ΗΠΑ, Τζορτς Μάρσαλ ότι «σε περίπτωση Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί από τους συμμάχους μας ως αιχμή του δόρατος σε μια επίθεση εναντίον της Ρωσικής Αυτοκρατορίας». Τον Απρίλιο του 1963 επισκέπτεται το Λονδίνο για να παρευρεθεί στους γάμους της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας του Κεντ, εξαδέλφης της Ελισάβετ της Αγγλίας. Το Σάββατο 20 Απριλιού βρίσκεται αντιμέτωπη με τη Μπέτυ Αμπατιέλου, που θέλει να την συναντήσει για να της παραδώσει επιστολή στην οποία ζητάει την αποφυλάκιση του συζύγου της. Την Κυριακή 28/4 φτάνοντας από την Αθήνα στο Λονδίνο ο Γρηγόρης Λαμπράκης ζητάει ακρόαση από τη βασίλισσα η οποία δεν γίνεται δεκτή, όπως του ανακοινώνει ο υπασπιστής του διαδόχου, ο ταγματάρχης Αρναούτης. Ο Λαμπράκης δίνει συνέντευξη στις βρετανικές εφημερίδες, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι στην Ελλάδα δεν κυβερνά η κυβέρνηση ή ο βασιλεύς αλλά η βασίλισσα. Στις 22 Μαΐου δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Σε αφήγησή του ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει ότι ο τότε αρχηγός της Χωροφυλακής Βαρδουλάκης του είχε εκμυστηρευτεί ότι κατά λάθος σκοτώθηκε ο Λαμπράκης. Η βασίλισσα είχε δώσει εντολή να τον στραπατσάρουν. Σύμφωνα με βιβλίο που έγραψε ο πρώην δημοσιογράφος των New York Times Στιβ Κίντσερ, μια από τις κατακτήσεις του Άλεν Ντάλες ήταν η βασίλισσα Φρειδερίκη της Ελλάδας. Η οποία το 1958 είχε έρθει στις ΗΠΑ και μετα την συζήτηση με τον πρόεδρο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στο Οβάλ γραφείο έμεινε επί μια ώρα και πλέον στο πριβέ δωμάτιο της CIA με τον Άλεν Ντάλες. Ο Ντάλες ήταν ένας από τους Αμερικανούς παράγοντες που παρακολουθούσε με μεγάλη προσοχή τα ελληνικά πολιτικά πράγματα κατά την ταραγμένη μετεμφυλιακή περίοδο. Και ήταν οι υφιστάμενοί του στην Αθήνα εκείνοι που ενημέρωσαν τη Φρειδερίκη ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο ικανότερος διάδοχος του Αλέξανδρου Παπάγου στην πρωθυπουργία της χώρας. Έχοντας εξασφαλίσει την έγκριση των Αμερικανών, η Φρειδερίκη υποστήριξε αρχικά με πάθος την επιλογή Καραμανλή. Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός, η βασίλισσα ήταν ενθουσιασμένη: «Η χώρα αισθάνθηκε σαν να είχε πιει σαμπάνια», έγραψε χαρακτηριστικά στον στρατηγό Μάρσαλ τον Οκτώβριο του 1955. Επίσης ο Σπύρος Μαρκεζίνης στα ιστορικά του κείμενα γράφει: «Χωρίς αμφιβολίας η Φρειδερίκη επηρέασε τον Παύλον να κάνη τον Καραμανλή Πρωθυπουργόν. Ο τότε Πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας , Χαρίλαος Μητρέλιας, της εμπιστοσύνης του Βασιλέως, ως ενυπογράφως μου γράφει, ήκουσε μίαν ημέραν την Φρειδερίκην να λέγη εις τον Παύλον πόσον γοητευμένος ήτο ο Καραμανλής μαζί της. Ο Παύλος ήτο τότε εις την τρίτην περίοδον της Βασιλείας του, όπου ουσιαστικώς βασιλεύει η Φρειδερίκη ...».
Από το σκάνδαλο Μέρτεν μάθαμε ότι στα χρόνια τής γερμανικής Κατοχής «ο Εθνάρχης Καραμανλής» ήταν συνεργάτης των ΝΑΖΙ. «Η Ιστορία του νεοελληνικού Κράτους» του Βασίλη Ραφαηλίδη γράφει: «Ο Μαξ Μέρτεν, ανώτερος Γερμανός αξιωματικός, ήταν αυτός που εξόντωσε τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης στη διάρκεια της κατοχής. Μετά τον πόλεμο τον βρίσκουμε ανώτερο υπάλληλο του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση της Βόννης. Καλυμμένος, λοιπόν, με την ιδιότητα του κρατικού λειτουργού επισκέπται τον τόπο του εγκλήματος, τη Θεσσαλονίκη. Τον Σεπτέμβρη του 1960 έρχεται στη συμπρωτεύουσα για διακοπές, γνωρίζοντας πως έχει δικαστεί και καταδικαστεί ερήμην από ελληνικό δικαστήριο ως εγκληματίας πολέμου. Ένα χρόνο πριν, το 1959, ο Καραμανλής διά νόμου έχει αποφανθεί πως οι Γερμανοί εγκληματίες πολέμου που έδρασαν εγκληματικά στην Ελλάδα δεν πρέπει να δικάζονται στην Ελλάδα αλλά στη Γερμανία. Που έχει σταματήσει προ πολλού να δικάζει τα άξια της γερμανικής πατρίδας τέκνα με το επιχείρημα ότι δεν υπηρέτησαν τον Χίτλερ τότε αλλά την πατρίδα. Βάσει το ότι είχε δικαστεί και καταδικαστεί από την Ελληνική Δικαιοσύνη πριν απ' τον νόμο του 1959, ο πανέντιμος αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Τούσης διατάσσει την σύλληψη του τουρίστα Μέρτεν, αδιαφορόντας για την ιδιότητά του ως ανωτέρου υπαλλήλου του γερμανικού Κράτους. Η βασίλισσα Φρειδερίκη, εγγονή του τελευταιου Γερμανού Κάϊζερ τρώει τα σίδερα και τελικά πείθει τον Καραμανλή να εκδώσει νομοθετικό διάταγμα δια του οποίου ο Μέρτεν, στις αρχές του 1960 στέλνεται στη Γερμανία να δικαστεί εκεί. Για να σωθούν τα προσχήματα, οι Γερμανοί στήνουν ένα δικαστήριο-οπερέτα, αλλά ο Μέρτεν δεν είναι απ' αυτούς που θα μπορούσε να ανεχτεί την διαπόμπευση, να δικάζεται όψιμα, το 1960, σαν εγκληματίας πολέμου, όντας ανώτερος υπάλληλος της γερμανικής Κυβέρνησης. Κι έτσι, εκεί που ο Καραμανλής νόμιζε πως ξέμπλεξε με τον Μέρτεν, μπλέκει χειρότερα. Γιατί ο Μέρτεν κατονομάζει συνεργάτες του στην κατεχόμενη Ελλάδα τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, τον υπουργό Εσωτερικών Δημήτρη Μακρή, τη συζυγό του Δοξούλα Λεοντίδου και τον υπουργό Εθνικής Αμύνης Γεώργιο Θέμελη. Ο Μέρτεν λέει πως έχει φωτογραφίες που αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς του. Αλλά ύστερα από ταχύτατες ενέργειες της ελληνικής διπλωματίας, οι φωτογραφίες εξαφανίζονται και ο Μέρτεν απαλάσσεται των κατηγοριών.
Αυτόν τον άνθρωπο, που εκβίαζαν οι Γερμανοί από την εποχή τής Κατοχής, εμπιστεύτηκαν οι Έλληνες σαν «ηγέτη» και περίμεναν λύσεις στα προβλήματά τους, τα οποία από τον πόλεμο και μετά είχαν ένα όνομα: «Γερμανία». Από τους πρώτους στην Ευρώπη έσπευσε η Ελλάδα του «Εθνάρχη Καραμανλή» να κουρέψει τα γερμανικά χρέη, τα οποία «φέσωσαν» ολόκληρη την Ευρώπη. Όχι μόνον δεν διεκδίκησε τα χρήματα που χρωστούσαν οι Γερμανοί - λόγω των καταστροφών τού πολέμου και των αναγκαστικών δανείων - αλλά τους χάρισε και τα αναγνωρισμένα χρέη, τα οποία είχαν απέναντι στην Ελλάδα πριν από τον πόλεμο. Έτσι η Γερμανία, απαλλαγμένη από τα χρέη της, εκτοξεύτηκε στην ανάπτυξη και η Ελλάδα παρέμεινε μέσα στις λάσπες με τα κάρα και η Γερμανία έχτιζε ξανά τη βιομηχανία της. Με τις «ευχές» τού Καραμανλή στείλαμε στη Γερμανία και τον «ανθό» τής νεότητας της χώρας, για να την ξαναχτίσει από την αρχή. Έτσι ο Καραμανλής αφαίρεσε απο την Χώρα του ένα πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο θα μπορούσε να στηρίξει μια εθνική προσπάθεια εκβιομηχάνισης μέσα σε έναν κόσμο, που «διψούσε» για προϊόντα.
Αυτά δεν τα λέω έγώ, επειδή είμαι κακοήθεις και συνωμοσιολόγος. Αυτά τα λέει στο βιβλίο του «Αγορασμένοι Δημοσιογράφοι» ο πρώην αρχισυντάκτης τής Frankfurter Allgemeine Zeitung, Ούντο Ούλφκοτε. Αυτός ο απίστευτος προδότης της πατριδας μας, κ. Καραμανλης, ο οποίος δεν ζήτησε από τους Γερμανούς τα τεράστια χρέη τους απέναντι στην Ελλάδα, ήταν εκείνος ο οποίος το '62 "αναγνώρισε" - παρανόμως και αδίκως - όλα τα προπολεμικά δάνεια στους ξένους «ομολογιούχους». Έτσι η Ελλάδα τού '60 - και άρα οι δικές μας οι γενιές - , εξαιτίας τού Καραμανλή, πληρώνουμε ομόλογα, τα οποία στην κυριολεξία είχαν παραγραφεί. Ομόλογα, τα οποία ξεκινούσαν από το 1881 και τελείωναν το 1931. Ομόλογα, τα οποία μετά από δύο Παγκόσμιους Πολέμους και έναν τρομερό Εμφύλιο δεν έπρεπε καν να υπάρχουν στα ιστορικά αρχεία. Ομόλογα, τα οποία κανένα άλλο κράτος δεν θα αναγνώριζε. Μιλάμε για απίστευτα ποσά σε σχέση με τις δυνατότητες του ελληνικού κράτους. Δισεκατομμύρια δραχμές σε μια εποχή που ο Έλληνας εργαζόμενος πληρωνόταν με τρεις κι εξήντα. Σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς το συνολικό ονομαστικό κεφάλαιο ανερχόταν σε 56.239.518 λίρες. Με την προσθήκη των κεφαλαιοποιημένων τόκων τότε, το τελικό ποσό έφτανε τις 62.072.114 αγγλικές λίρες ή 173.801.919 δολάρια ή 5.214.057.576 δραχμές. Το ονομαστικό κεφάλαιο αναγνωριζόταν στο ακέραιο και η εξυπηρέτησή του άρχιζε αναδρομικά από το 1963. Στο τέλος τής προσφοράς προσκομίστηκαν για αναγνώριση ομολογίες, οι οποίες αντιπροσώπευαν το 96% τού ονομαστικού κεφαλαίου. Κατά «σύμπτωση», οι περισσότεροι από εκείνους τους "ομολογιούχους", οι οποίοι θα έπαιρναν αναπάντεχα τα χρήματά τους, ήταν Γερμανοί. Γερμανοί, οι οποίοι είχαν στα χέρια τους τα στοιχεία εκβιασμού τού ανώμαλου Καραμανλή και είχαν μετατρέψει τις παράνομες και παράλογες οικονομικές απαιτήσεις τους σε διακρατική υπόθεση.
Το μεγάλο ξεπούλημα της Ελλάδας στην ιδιωτική επιχείρηση των Αμερικανών και των Ναζί με την επωνυμία «Γερμανία» γίνεται υπό την εγκληματική σιωπή των κυβερνήσεων που αδύναμες να αντιδράσουν κρατούν στην αφάνεια την αποικιοκρατική «Σύμβαση Cooper» επικυρωθησα με τον Α.Ν. 2220/1940 (ΦΕΚ 65/Α'/17.02.1940). Που υπεγράφει το 1940 και έληξε το 2010 και δώριζε όλον τον υπόγειο και υδάτινο πλούτο της Ελλάδας στους Αμερικανούς, οι οποίοι θα τον εκμεταλλεύονταν όταν και αν τα πολιτικά και οικονομικά τους συμφέροντα το επέβαλλαν. Ποιος ξέρει με τι ανταμοιβές και τι εκβιασμούς δέχθηκαν οι ομοφυλόφιλοι Εθνάρχες να εξυπηρετήσουν τους τοκογλύφους εκείνης της εποχής. Εναι όμως γνωστό ότι ο γιος τού φτωχού δημοδιδάσκαλου Καραμανλή από την επαρχία, ο οποίος δεν είχε ούτε μισό στρέμμα καπνοχώραφου στις Σέρρες, βρέθηκε με τη μισή Φιλοθέη υπό την ιδιοκτησία του.
«Τα δάνεια», γράφει ο Μακρυγιάννης, «εμείς δώσαμεν υπόσκεση ότι τα δανειστήκαμεν και η Μπαυαρία τα ρούφηξε με τον Αρμασπέρη και συντροφιά. Εις την Πάτρα τον ζωγράφισαν και τον έκαψαν σαν τον Γιούδα για την καλοσύνη οπούκαμεν εις την Ελλάδα.». Για να γλιτώσει απο αυτή την οργη του λαου που θα έπεφται επάνω του ο Καραμανλής την κοπάνησε και πηγε στο Παρίσι για dolce vita. Την κοπάνησε με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης και ας υπήρξε αληθινος Πρωθυπουργός, ώστε να σβήσει τα ίχνη του ανώμαλου «Εθνάρχη» μέχρι να ξαναγυρίσει λουσμένος στις κολυμπήθρες των μυστικών υπηρεσιών, ως θετός Πρωθυπουργος Ελλάδος.
Μα κι ο Γούδας βεβαιώνει, πως τα δάνεια πήγανε στην τσέπη των Βαυαρών. «Ωκοδομήθηκαν», λέει, «στιλπνοί περί το Μόναχον επαύλεις, ενώ οι μεν αγωνισταί απέθνησκον επί της ψάθης αι δε χήραι και τα ορφανά αυτών δεν είχον πως να κρύψωσι την γυμνότητα των». Με τόσους κίναιδους «Κωνσταντίνους», που μας έχουν προδώσει, περισσότερο για «Πουστοκώσταινα» φένεται η Ελλάδα παρά για «Ψωροκώσταινα».    Καρβας.